Meknes; Versailles van Marokko 🤩

Desiree schreef maandag 26 augustus verder op haar polarsteps:

Na een redelijk korte rit 🚌 zijn we aangekomen in Meknes. Meknes (Arabisch: مكناس, Berbers: ⴰⵎⴽⵏⴰⵙ) is een stad in het midden van Marokko. De stad heeft meer dan 600.000 inwoners. De stad is gelegen op een vlakte niet ver van het Atlasgebergte ⛰️ en de stad Fez. Het is een van de vier koningssteden 👑 van Marokko, samen met Fez, Marrakesh en Rabat. Wat meteen opvalt zijn de stadsmuren 🧱 , niet één, niet twee maar maarliefst 3 stadsmuren. In totaal hebben ze hier meer dan 40km aan stadsmuren! Direct na binnenkomst door de Bab Mansour (één van de toegangspoorten tot het oude centrum) zie je waarom Meknes Versailles van Marokko 🇲🇦 wordt genoemd. Wij gaan na binnenkomst direct weer via een andere stadspoort naar buiten. Met gevaar ⚠️ voor eigen leven moeten we daarvoor een weg oversteken, een zebrapad betekend hier helemaal niets 🙅🏼‍♀️ en je hebt ook nergens recht op 😅. Aan de andere kant van de poort bevindt zich een Joodse begraafplaats 🪦. Het zit heel diep in de Joodse traditie om leven en dood te scheiden. Daarom moeten overledenen buiten het dorp/de stad gebracht worden. Dit is dus ook de reden dat je op een Joodse begraafplaats meestal geen bloemen 🌺 aantreft. Het is traditie om in plaats daarvan een steentje op het graf te plaatsen. Vanaf de begraafplaats gaan we door naar het mausoleum van Moulay Ismail.

Dit doen we kriskras door de steegjes en marktjes van Meknes 🌆. Het is zo zoet dat je er niet alleen amper kunt lopen vanwege de hoeveelheid mensen maar ook de hoeveelheid bijen 🐝, wespen en alles wat er op lijkt is in grote getallen aanwezig. We hadden sowieso niet echt trek, maar ik zou niet zomaar iets in mijn mond 👄 hebben gedaan, want de kans dat er een beestje in zat of iets achter had gelaten was enorm (naar mijn idee 😅). Langs de gucci slippers en voorbij de Louis Vuitton tassen 💼 kwamen we uit bij ons restaurantje voor de lunch. Na de lunch hebben we een bezoek gebracht aan een metaalbewerker. Hij maakt van zilver sieraden 💍 , hij verwerkt zilver in schalen en andere huisdecoraties, na een leuke korte demonstratie was er uiteraard de mogelijkheid het een en ander te kopen, maar opgepast, een slechte deal ligt op de loer 😅, daar kwamen ook een aantal reisgenoten achter 💰.

We liepen terug naar de stadsmuur en gingen wederom een prachtige poort door. Daarachter bevond zich het mausoleum.

Moulay Ismail ibn Sharif was de tweede sultan van Marokko uit de dynastie der Alaoui. Hij was de zevende zoon van Moulay Ali Cherif. Hij was aanvankelijk gouverneur van Meknes onder zijn broer Rashid. Toen deze plots stierf, slaagde hij er in hem op te volgen. Meknes werd de nieuwe hoofdstad (vandaar dat het een van de koningssteden is 👑). De stad werd uitgebouwd met prachtige tuinen 🪴 en monumenten, waardoor het Versailles naar de kroon stak. Het werd gebouwd door blanke slaven, die waren gevangengenomen door de Barbarijse zeerovers 🏴‍☠️ . De stenen werden gehaald uit de Romeinse ruïnes van Volubilis en het El-Badipaleis 🏰 . Ismail had de reputatie zeer bloeddorstig 🩸 te zijn. Daarnaast werd van hem gezegd dat hij meer dan 500 concubines (ik moest even vragen wat dat was, maar extra vrouwen voor erbij, side chicks) en meer dan 1000 kinderen 👶🏽 had.

In 1703 werden er 525 zonen 👦🏽 en 342 dochters 👧🏽geteld. In 1721 waren er al 700 zonen 👦🏽. De opvolging van Ismail was niet goed geregeld. Daardoor ontstond er naar zijn dood een burgeroorlog ☠️ onder zijn vele zonen. De Abid al-Boekhari zouden bepalen wie er aan de macht kwam. Na een drukke, leuke en mooie dag gingen we met de bus 🚌 naar Fes. Hier blijven we 2 nachten 🌜. Morgen hebben we ook een lekker druk programma en gaan we veel te voet doen. Marktjes, steegjes, leerlooierij, tapijtmakers, traditionele kledij kleermakers en als laatste gaan we naar een mozaïek bedrijf / pottenbakker. Goed voor de stappen 🚶🏽‍♀️, minder goed voor de portemonnee 💰. Slaap lekker 😴

Alles aan kant

Maandag 26 augustus na het krantje en de koffie eerst maar eens wat opgeruimd en de was gedaan en daarna een grote ronde gelopen. In de krant stond een stuk van de open waterwedstrijd in Oosterhout die zondag had plaats gevonden en een van de afstanden was van Dongen naar Oosterhout. De foto bij dit stukje was vanaf de fietsbrug genomen het trainingsgebied van Desiree waar ze in de zomer haar baantjes zwemt.  De vazen van Danielle weggebracht want die komen morgen thuis en dan is het altijd wel leuk als er een bloemetje staat. Later weer opgehaald en in de Oude baan weggezet. Daarna nog de planten water gegeven en gezorgt dat alles er weer spik en span uit ziet.

Volubilis & Moulay Idriss

Op maandag 26 augustus schreef Desiree op haar polarsteps:

We konden vandaag gewoon een beetje uitslapen! Om 08:45 uur ⏰ zijn we vetrokken naar Volubilis. In het Berbers Oualili of Walili. Volubilis was een Romeinse nederzetting in het noorden van het huidige Marokko. Als je hierover iets wilt weten, moet je bij Vees zijn, ik wil niet als geschiedenis barbaar overkomen, maar ik vond het allemaal nogal een gesmijt met jaartallen, namen, volkeren, etc. 😅. Wat ik heb onthouden: Volubilis was het bestuurlijke centrum voor dit deel van Berbers-Afrika. In de vruchtbare regio werd grootschalig graan 🌾 en olijven verbouwd. Daarvan werd ook brood 🍞, olijfolie en zeep 🧼 gemaakt. De Berbers noemden de plaats in de 3e eeuw “Oualili”. Dat is nog steeds de huidige Marokkaanse naam. Het betekend lelie, een bloem 🌺 die bij licht opent en bij duisternis sluit. De aardbeving van 1755, die ook Lissabon teisterde, bracht de stad grote schade toe. In 1997 is Volubilis toegevoegd aan de UNESCO Werelderfgoedlijst 🌍 . Er is nog veel meer gebeurd daar, maar ik kon het allemaal niet echt volgen en opslaan 😇.

Mocht je vragen hebben, stel ze, dan vraag ik het aan Vees 😂 Dicht bij Volubilis ligt het stadje Moulay Idriss. Moulay Idriss of Moulay Idriss Zarhoun (Arabisch: مولاي إدريس, Berbers: ⵎⵓⵍⴰⵢ ⴷⵔⵉⵙ ⵣⵕⵀⵓⵏ). Deze stad is vernoemd naar de emir Idris I 👨🏼 Idriss I kwam aan in 789, die de islam ☪️ met zich meebracht en een nieuwe dynastie oprichtte. Uiteraard zijn we even gestopt voor een fotootje 📸. Nu is het tijd om terug te gaan naar Meknès voor een stadswandeling! 🚶🏽‍♀️

Relax

Danielle schreef op maandag 26 augustus op haar polarsteps:

Vandaag een hele relaxte “saaie” dag voor ons. We komen iets later uit bed en na onze ochtend wandeling met Rex ontbijten we. We doen nog wat speurwerk op internet of we nog iets kunnen vinden om te bezichtigen, maar volgens mij hebben we het hier allemaal gezien. We rijden langs de supermarkt voor brood, beleg en drinken en rijden terug naar de camping. Na wat spelen met Rex op het veld leggen we ons handdoekje neer met een boek en de tablet. We eten op de camping en pakken alvast wat kan weer terug in om vanavond op tijd naar bed te gaan. Morgen komen we terug naar Nederland om daar nog een paar dagen rondom huis het rustig aan te doen.

Op bezoek bij de koning 🤴🏼

Op zondag 25 augustus schreef Desiree op haar polarsteps:

Iedere ochtend komen ze onze koffers 🧳 ophalen bij de kamerdeur. Echter, nadat ze binnen 1 uur na aankomst in Marokko Vees waren vergeten bij de pinautomaat 🏧 vertrouwen wij, maar ook veel andere niet helemaal op de tel- en regelkunsten. Daarom kijken 👀 we toch altijd zelf of de koffer daadwerkelijk ingeladen wordt. De koffers werden maar niet opgehaald en dus ook niet geladen. We zouden om 08:00 uur ⏰ vertrekken, maar er was rond die tijd nog geen herkenbare koffer voorbij gekomen. Ik had al vanaf het begin voorgesteld de koffers 🧳 zelf mee te nemen, maar ik moest niet zo stressen en dingen los laten 😅😜. Uiteindelijk kwam om 08:10 uur (na wat aandringen 😇) mijn zilvergrijze koffer en Vees zijn legertas voorbij, dus kon ik met een gerust hart 💓 de bus in. Om 08:20 uur zijn we dan eindelijk vertrokken (met koffers) naar Rabat. Een rit van circa 1,5 uur. Onze eerste tussenstop was bij de koning 👑. Het Koninklijk Paleis van Rabat is de officiële hoofdwoning van de huidige koning 🤴🏼 van Marokko, Mohammed VI. Officieel heet het paleis El Mechouar Essaid, wat ‘de plaats van het gelukspaleis’ betekent 🤓. Gelegen aan het einde van de mechouar (een groot paradeterrein), bevindt zich het paleis uit 1864 wat dus de hoofdresidentie is van de koninklijke familie 👑 . Er wonen in totaal circa 2000 mensen op het terrein, naast leden van de Koninklijke familie, wonen ook de paleisbedienden, een regiment wachters en de cavalerie hier. Het complex heeft ook een moskee 🕌. Het is verboden 🚫 terrein voor bezoekers, maar reisgroepen mogen parkeren en foto’s maken. Dat beloofde dus wat… nee hoor, we mochten dan wel het terrein op maar op circa 50 meter van de eerste poort hield ook ons privilege op 😂. Maar ik moet niet klagen want schijnbaar mochten we al 2 stoepranden (ongeveer 75m) dichterbij komen dan een paar jaar geleden 🥹. We zijn nog door een klein stukje van de tuin 🪴 gewandeld (een van de vele tuinen) waar echt enorm veel ooievaars zitten en toen weer terug de bus in gegaan op weg naar de moskee 🕌 die nooit afkwam; De Hassantoren.

De Hassantoren صومعة حسان &
mausoleum Mohammed V

De Hassantoren (Arabisch: صومعة حسان, Frans: Tour Hassan) is de minaret van een incomplete moskee in de hoofdstad Rabat. In 1195 begon men met de bouw van de toren. Het was de bedoeling dat het de grootste minaret ter wereld 🌎 werd en tevens de grootste moskee 🕌 ter wereld (voor die tijd). In 1199 overleed kalief Yaqub al-Mansur en daarmee viel ook de financiering weg werd er dus niet verder gebouwd 🚧. De toren had toen nog maar een hoogte van 44 meter bereikt, ongeveer de helft van de oorspronkelijke bedoeling. Ook de moskee 🕌 werd niet verder afgebouwd: er waren alleen een paar muren en ongeveer 200 zuilen gebouwd. De toren, opgetrokken uit rode zandstenen 🧱 en de restanten van de muren en zuilen vormen samen met het moderne mausoleum van Koning Mohammed V een belangrijke historische en toeristische locatie in Rabat. Tegenover de Hassantoren bezochten we het mausoleum van Mohammed V. Hij wordt gezien als de vader van de Marokkaanse onafhankelijkheid. Hij was eerst de Sultan van Marokko 🇲🇦 , maar deed later afstand van die titel om daarna Koning 👑 van Marokko te worden. In het Mausoleum bevinden zich ook de lichamen van zijn twee zonen, Koning Hassan II en zijn broer 👦🏽 . Het was koning Hassan II die opdracht gaf tot het bouwen van het mausoleum. Het Masoleum wordt dag ☀️ en nacht 🌜 bewaakt door de koninklijke garde van Marokko. Een belangrijk feitje: iedere 45 min. wisselt de garde 💂‍♀️ inclusief het paard 🐴. Iedere wachter heeft zijn eigen paard en traint ook alleen met zijn eigen paard. Oh, ja, voordat ik het vergeet. Op de achtergrond staat een mega grote toren. In de vorm van een raket 🚀. Dit is de Mohammed VI Tower, het hoogste gebouw van Marokko. Met zijn hoogte 🔝 van 250 m is de Mohammed VI Tower ontworpen om van een afstand van 50 km in het rond zichtbaar te zijn. Het gebouw heeft een totale oppervlakte van 102.800 m². Verdeeld over 55 verdiepingen zal deze hoogbouw plaats bieden aan een luxehotel 🏨 , kantoren, standingvolle appartementen 🏠 en een uitkijkterras op de hoogste verdieping. Dit alles is toegankelijk via 40 liften 🛗 , waarvan 23 in de toren en 17 in de basis. We gaan door naar een mooi uitzichtpunt op de atlantische oceaan 🌊.

Kasbah des Oudayas 😍🌊

De Kasba van de Oudaya’s is een kasba (fort) in Rabat. Sinds 2012 is dit fort opgenomen op de Werelderfgoedlijst 🗺️, als onderdeel van de inschrijving Rabat, moderne hoofdstad en historische stad: een gedeelde erfenis. Al in de tiende eeuw stond er aan de monding van de Bouregreg een ribat, een vesting waar religieuze strijders 🥷🏼 gelegerd waren. De Almohaden legden rond 1150 de basis van de huidige kasba, toen zij na hun overwinning op de Almoraviden de vesting opnieuw optrokken. Zij gaven haar ook een nieuwe naam: al-Mahdiyya, naar de spirituele stichter van hun dynastie Ibn Toemart. De Almohaden voegden onder meer een moskee 🕌 toe, de Jamaa al Atiq, de oudste nog bestaande van de stad. Na het overlijden van de grote kalief Yaqub al-Mansur in 1199 raakte de kasba in verval. Pas toen de morisken aan het begin van de zeventiende eeuw uit Spanje 🇪🇸 verdreven werden en zo’n 2000 van hen in Rabat neerstreken, werd de vesting grondig opgeknapt. Nadat de Alawieten onder Moulay al-Rashid in 1666 de piratenrepubliek 🏴‍☠️ Rabat onder controle hadden gekregen, werd de kasba verder uitgebreid. De sultans legerden er een garnizoen Oudaya’s, een Arabische stam uit Zuid-Marokko. Kort samengevat: fort aan zee 🌊 met muren van 2,5m breed en 8-10m hoog. Mijn persoonlijke mening…. Prachtig uitzicht op zee 😍 maar wel frustrerend dat je op zo’n mooie plek met 30+ graden als open water zwemmer 🏊‍♀️ niet even een duikje kan nemen 😂 Daarna gingen we lunchen in een typisch Marokkaans restaurantje en vervolgens zijn we doorgereden naar Meknès. We dineren 🍽️ en slapen 😴 vannacht hier. Morgen gaan we naar de oude Romeinse stad Volubilis, daarna gaan we naar een Joodse begraafplaats 🪦 en maken we een stadswandeling. Leuheeeuk! Tot morgen 👋🏼.

De gordijnen hangen

Zondag 25 augustus zijn we na het ontbijt eerst naar Tilburg gereden voor ringen aan de gordijnrails voor bij Danielle. Karwei niks, praxis niks dan naar Hornbach en ja hoor gelukkig die had ze daarna snel naar huis want Ruud ging MTBen met Melvin en Sander en anders was hij te laat. Sander reed vanuit het open water in Oosterhout dus die kwamen ze onderweg tegen. Ik ben eerst een rondje gaan lopen en boodschappen voor J&F meegebracht. Na het MTBen alles opgeruimd gedoucht en toen naar de Oude baan gereden voor de gordijnen maar dat was jammer andere haakjes aan de ringen als die we hadden dus weer terug naar Hornbach nu alleen want inmiddels was de F1 begonnen en dat moesten natuurlijk de mannen kijken.

Daarna de gordijnen opgehangen en gezoomd ik hoop dat ze goed hangen maar ik ben bang dat er nog een klein stukje af moet als ze langer hangen maar dat zien we dan wel. Daarna naar huis en nog een klein rondje gelopen en toen was het weer etenstijd en tijd voor de bank.

Mydlarna Rubens

Danielle schreef op haar polarsteps op zondag 25 augustus:

Vandaag is de temperatuur fantastisch, 22 graden, beetje zon, beetje bewolkt. Perfect om op pad te gaan. We stoppen vandaag eerst bij Mydlarna Rubens in Růžová. De zeepfabriek van Rubens produceert zepen volgens een eigen, origineel familierecept dat al meer dan honderd jaar oud is. Zepen worden uitsluitend gemaakt van stoffen die in de natuur voorkomen en hebben daarom een ​​gunstig effect op de huid. Het wordt met de hand gemaakt, zogenaamd bevroren, wat het behoud van alle voedzame ingrediënten in de zepen garandeert. De zepen zijn uitsluitend verpakt in natuurlijke materialen. In deze winkel kun je een aantal van de producten zelf uitproberen en kopen wat je leuk vindt. Maar je kan ook je eigen zeep maken! Het ziet er prachtig uit en het ruikt er heerlijk.

Kamenice-kloof

Daarna door naar Menza. We hadden jullie al laten weten dat er helaas veel schade is door de brand van twee jaar geleden en veel paden zijn afgesloten. Gisteren heb ik mij toch nog eens verdiept in de Tsjechische wandelapp en ik denk dat ik toch een stukje kloof heb gevonden wat open is. Dus we gaan daar toch maar even een kijkje nemen. We parkeren dus in Menza en wandelen via het groene wandelpad de kloof in. Of althans wandelen, je daalt echt heel snel af! En opeens waren we er – onder in de kloof. Ondanks het vele groen kun je goed zien hoe steil de kloof is. De groene route loopt over een brug over de kloof. Hier staat duidelijk aangegeven welke kanten je hier op kunt lopen. We konden hier nu zowel linksaf als rechtsaf de gele route volgen: linksaf naar de bootjes door de Divoká-kloof (waarbij je nu niet aan de andere kant kon uitstappen; de bootjes voeren heen en weer en zetten je dus weer af bij hetzelfde punt) en rechtsaf naar de bootjes door de Edmundova-kloof en verder naar Hřensko maar dit gehele pad was helaas gesloten.

We lopen dus de Divoká-kloof in op weg naar de bootjes. En wij waren vandaag de geluksvogels. We zijn de laatste die in het bootje stappen, we zitten dus vooraan! En Rex, zo bescheiden als hij is, was dit keer het “boegbeeld” van de boot, want op de voorste punt was zijn eigendom. Het varen door de kloof was geweldig. De “schipper” verteld verhalen, ziet wat voor dingen / gezichten je kunt zien in de rotsen en houd ons uiteraard zo nu en dan voor de gek. Hij vaart ons door de kloof heen en weer met de hand met een stok. Het was niet het stuk kloof wat ik bedacht had, maar het was echt prachtig en leuk!

Dolský mlýn

Rob vond op internet niet ver van waar wij verblijven een ruïne. Volgens de omschrijving een gemakkelijke wandeling dus perfect om Rex zijn vijf uur wandeling te doen. Nou, diegene die die tekst geschreven is, is niet goed hoor. Wat een afdaling! En dat afdalen is erg leuk natuurlijk, maar je weet dat wat je daalt je ook weer terug omhoog moet.. Dus vandaag leek het wel de dag van de kloven, want opnieuw zakte we af in een kloof. De romantische Dolský-molen ligt aan de samenvloeiing van de rivieren Kamenice en Jetřichovické Bělé, ongeveer 1,5 km van het dorp Kamenická Stráň en 3 km van het dorp Jetřichovice in het nationale park České Švýcarsko. De ruïnes van de oorspronkelijke driewielige molen en zagerij dateren uit 1515. Van het oorspronkelijke gebouw is alleen de romp van de ommuring bewaard gebleven. In 2007 werd Dolský mlýn uitgeroepen tot cultureel monument. Eerlijk, het ziet er prachtig uit. De pad er naar toe, de afdaling, het water, de rivier en de ruïne. Maar jeetje wat een klim terug! Nu onderweg naar een Pizzaria, want het is vanavond pizza avond. En dan op zoek naar iets voor morgen, onze laatste volle dag in Tsjechië.

Casablanca; het witte huis 🏠

Desiree schreef op zaterdag 24 augustus op haar polarsteps:

Zoals gepland vertrokken we vanmorgen om 08:00 uur vanuit Marrakesh naar Casablanca 🚌. Tijdens deze meer dan 3 uur durende rit heb ik gelukkig een beetje kunnen slapen want ik heb last van hoofdpijn 🤕. Echter, kon je bijna niets missen tijdens het rijden want één van onze medereizigers noemde alles op wat hij zag. En dan bedoel ik écht álles. Dus was je even niet aan het opletten, maar stond er een boom, hoorde je “boom” 🌳, zo ook met auto, schaap 🐑, plastic, vuilnis, geit… en als het echt iets interessants was gebruikte hij zelfs twee woorden zoals: mooie boom 😜. Casablanca (Arabisch: الدار البيضاء, ed-Dar el-Beida, Berbers: ⴰⵏⴼⴰ) Onze gids verteld tijdens de route 🗺️ heel veel over Marokko en in dit geval ook specifiek over Casablanca. Casablanca ligt in het westen van Marokko, een levendige stad 🏙️. Het betekent ‘het witte huis’ 🏠 en deze kom je dan ook veel tegen in de stad. Met 5,5 miljoen inwoners is Casablanca de grootste stad van Marokko. Je vraagt je vast af waarom Casablanca je bekend voorkomt, dit kan onder andere zijn door de romantische film 🎥 Casablanca, vanwege het industrieel handelscentrum en/of omdat het een van de grootste kunstmatige zeehavens 🌊 van de wereld heeft. De stad heeft vele mooie pareltjes en wij hebben er een aantal bezocht. De eerste parel die we bezocht hebben is De Hassan II-moskee (Arabisch: مسجد الحسن الثاني). De moskee 🕌 is groot en modern en gebouwd in opdracht van koning 👑 Hassan II. Het is de grootste moskee van het land en behoort tot de 7 grootste moskeeën in de wereld .

De moskee werd ontworpen door de Franse 🇫🇷 architect Michel Pinseau en gebouwd door de onderneming Bouygues. De moskee ligt niet alleen aan de kust, maar van de 9 hectare tellende moskee bevindt zich 2 hectare in/boven de zee 🌊. Het biedt dan ook een prachtig uitzicht over de Atlantische Oceaan. De overige 7 hectare is gebouwd op grond die onttrokken is aan de zee. Dit werd geïnspireerd door een vers uit de Koran die spreekt over de troon 👑 van God, gebouwd boven het water 💧. Andere kenmerken/feitjes/weetjes: het gebouw is ontworpen om bestand te zijn tegen aardbevingen, de deuren 🚪 zijn elektrisch aangestuurd en het complex heeft een dak dat kan openschuiven. De bouw 🏗️ van dit enorme prachtige complex begon op 12 juli 1986 en het heeft 7 jaar geduurd voordat de laatste hand is gelegd aan de enorme moskee. Tijdens de meest intensieve periode werkten 1.400 bouwvakkers 👷🏼‍♂️ gedurende de dag ☀️ en werden deze afgelost door 1.100 bouwvakkers 👷🏼‍♂️ die gedurende de nacht 🌜 doorwerkten. Alle graniet, pleisterwerk, marmer, hout 🪵 en andere gebruikte materialen in het complex zijn afkomstig uit alle streken van Marokko, met uitzondering van enkele witte granieten zuilen en de glazen kroonluchters 💡 : die komen beide uit Italië 🇮🇹 . Meer dan 6000 traditionele Marokkaanse ambachtslieden hebben zes jaar gewerkt om al deze ruwe materialen te verwerken tot mozaïeken, stenen, marmeren vloeren, zuilen, houtsnijwerken en geschilderde 👨‍🎨 plafonds. Andere (voornamelijk cijfer-achtige) feitjes, want daar ga ik zo lekker op: – er is binnen plaats voor 25.000 mensen en buiten voor 85.000 mensen. 👨🏼 👩🏼 (tijdens de belangrijke dagen, zoals onder andere het Suikerfeest en het Offerfeest komen er meer dan 1 miljoen mensen!) – bouwkosten 400-700 miljoen dollar 💵 – hoogste minaret 210m (dat is de hoogste ter wereld 🌎) – er zijn 41 fonteinen ⛲️ beneden waar de wassing plaats kan vinden – de kleine kandelaar weegt 600 kg – de grote kandelaar weegt 1200 kg – vanwege de hoge luchtvochtigheid omdat het dicht bij/in zee is gebouwd is er onder andere gekozen voor titanium deuren deze wegen maar liefst 34 ton 💪🏼

Na dit indrukwekkende gebouw te hebben aanschouwd en bewonderd was het tijd om te lunchen 🥗. Helaas voor deze ietwat kieskeurige meid vond de restauranthouder het gemakkelijker om een “standaard” menu te serveren waarbij enkel keuze was uit kip, mixed grill (het enige mixed wat vees er aan over heeft gehouden is mixed gevoelens want hij had nog nooit zo’n zielige mixed grill gezien) of vis 🐟. Inmiddels was mijn hoofdpijn 🤕 zo goed als onhoudbaar en twijfelde ik of het beter was als ze mij alvast naar het hotel 🏨 brachten. Gelukkig kon Vees mijn pilletje uit de bus halen en werd het toen wel een stuk beter. We gingen een stukje wandelen over de boulevard, waarbij we een prachtig 😍 uitzicht hadden op de moskee en het ook heel duidelijk zichtbaar was dat deze boven/in de zee staat. Toen we naar het uitzichtpunt liepen kwamen we langs een voetbalveldje ⚽️ en vroeg Vees zich hardop af of hij anders een potje mee zou doen, afkeurend schudde ik mijn hoofd en liepen we door.

Op de terugweg langs het veldje kon hij zich toch niet meer beheersen en heeft hij een potje gevoetbald, met een overwinning van 2-1 in the pocket ging hij bezweet 🥵 maar trots mee terug de bus in.

De volgende stop was bij de Church of Notre Dame of Lourdes ⛪️ . De Notre-Dame de Lourdes-kerk is een modernistische rooms-katholieke kerk. Het werd in 1954 gebouwd door architect Achille Dangleterre en ingenieur Gaston Zimmer. De mooiste bezienswaardigheid van de kerk is het glaswerk van de wereldberoemde glas-in-loodkunstenaar Gabriel Loire. Opvallend is ook de hoge betonnen ingang.

Buiten een kaarsje 🕯️ gekocht en aangestoken voor oma 👵🏼🖤

Last, but not least; plein Mohammed V. Dit is een prachtig plein in het bestuurlijke hart van Casablanca. Met zijn monumentale gebouwen en zijn prachtige fontein ⛲️ uit 1976 is het een van de gezelligste pleinen van de stad. Zelfs de duiven 🕊️ hadden er plezier in en vlogen door het spetterende water op slechts enkele centimeters van ons hoofd!! Ook kwamen we hier typische waterdragers van vroeger tegen in authentieke kledij.

Terwijl ik dit typ lig ik te chillen 😎 op bed in het hotel. Over een uurtje gaan we eten 🍽️. Ik verwacht ook vanavond geen wild avond programma voor ons, want morgen moeten we wederom om 06:45 ontbijten voor ons vroege vertrek naar Rabat. De hoofdstad van Marokko en een van de Koningssteden 👑. Daarna reizen we door naar Meknes, waar we overnachten. Voor nu; over en uit en tot morgen! P.S. voor andere verwacht ik wel een wilde avond, want er werd al 24 uur wanhopig gezocht naar wijn 🍷 en bier 🍺. Nederlanders en hun drank… 😂😂

Van alles wat

Zaterdag 24 augustus hebben wij eerst uitgeslapen daarna een broodje met koffie en het krantje en toen een rondje Dongen gelopen met wat boodschappen. Thuis weer aangekomen de auto gepakt en even naar Craenenbroek gereden voor een paar dingen en toen eerst gaan lunchen. Daarna toch maar eens begonnen met de gordijnen van Danielle voor haar kantoor maar wat is dat k.. stof. Heel de middag mee bezig geweest verder en tussendoor natuurlijk even de kwalificatie gekeken. Na het eten naar Danielle gereden om ze daar op te hangen en dan te zoomen maar dat ging hem niet worden want we hebben veel te weinig ringen dus daar achter gelaten morgen even ringen bij halen en dan terug om ze op te hangen, af te spelden en te zomen op naar morgen dus.

Mariina vyhlídka

Danielle schreef op zaterdag 24 augustus op haar polarsteps:

Op aanraden van de serveerster bij het restaurant zijn we vandaag naar Mariina vyhlidka “geklommen”. Want een klim was het zeker, het was “maar” één kilometer maar daar deden we zeker veertig minuten over. Het uitkijkpunt wordt ook wel Mariina skála genoemd (428 m boven zeeniveau), het is de bekendste en waarschijnlijk ook de meest populaire plek voor toeristische uitstapjes in Jetřichovické skály. Drie zandstenen toppen, waarvan de middelste op een hoogte van 247 meter vroeger Velký Ostrý en tegenwoordig Mariina skála heette, liggen 1 kilometer ten noordoosten van Jetřichovice.

De rotsachtige top werd in 1856 op instigatie van haar echtgenoot Ferdinand Kinski vernoemd naar de vrouw van de eigenaar van het landgoed, prinses Marie Anna Kinski. Vroeger diende de rots als wachtpost voor de brandweer in de regio. Op het uitkijkpunt staat een romantisch houten tuinhuisje, er is een panoramisch uitzicht op de omgeving, op de bossen, rotsen en heuvels van Tsjechisch Zwitserland. Het tuinhuisje is niet meer origineel, het oude is in 2005 afgebrand door de onzorgvuldigheid van toeristen.

Marrakesh; we zijn er 😍

Desiree schreef op vrijdag 23 augustus op haar polarsteps:

We zijn (by far) het jongste stel in het gezelschap, maar terwijl ik dit typ liggen we als twee bejaarden in bed, het is 20:45 uur 😅😜. Maar we hebben ook wel weer van alles meegemaakt dus ik zal beginnen bij het begin. Tijdens het opstijgen 🛫 in Rotterdam raakte een mevrouw voor ons zo in paniek door de turbulentie dat ik serieus had verwacht dat we rechtsomkeert zouden maken om haar eruit te laten. Vees dacht echt dat ze een hartaanval zou krijg, zo ging ze tekeer. De mensen (die ze niet kende) links en rechts van haar hadden haar allebei een handje 🤚 gegeven, ze had de man voor haar al fijn geknepen en iedereen had er vooral begrip voor, en ik… ik vond er wat van 🥸. Maar, nadat ze een 1,5 liter fles water gratis kreeg aangeboden door de crew verdween haar paniek en angst als sneeuw voor de zon. Dus voor de mensen met vliegangst; gratis water helpt 😂 Na een vlotte vlucht van slechts 3 uur en 20 minuten, waarbij ik bijna mijn boek 📕 heb uitgelezen gingen we ons alweer voorbereiden op de landing. Het water van de buurvrouw voor ons was nog niet op dus ze hield zich rustig. We waren geland 🛬 onder luid applaus 👏🏼 van onze medereizigers (ik zit nog steeds te wachten op de dag dat er op mijn werk geklapt wordt als ik mijn werk uitvoer 🤓). Na een moeilijke douane doorgang van onze voorgangers, waren wij aan de beurt en dat ging gelukkig allemaal goed en snel. Vanwege de vertraging door de mensen voor ons lagen er slechts nog 4 koffers 🧳 op de band toen wij kwamen en er waren er 2 van ons, dus dat was gelukkig ook allemaal goed 👍🏼 gegaan. Buiten stond onze gids op ons te wachten en konden we al vrij snel door naar de bus 🚌. Het programma was simpel: eerste stop om te pinnen 💰 , tweede stop voor drinken 🧃 en de derde stop ons hotel 🏨. Daarna zouden we elkaar om half 7 treffen in de lobby voor de uitleg van het programma voor de rest van de week en daarna was het tijd voor het buffet 🍽️. Nu denk je waarschijnlijk dat dit het einde van mijn verhaal is want wat kan er nou gebeuren met dit eenvoudige middag/avond programma? Ik kan je vertellen, als je met ons reist HEEL VEEL. Stop 1: pinnen. Alsof er gratis geld uit de muur kwam, rende iedereen uit de bus naar de pinautomaat 🏧. Vees kwam dus als laatste aan, geen probleem. Na een paar minuten kwamen de eerste mensen terug, het was bij een aantal mensen niet gelukt en bij andere maar deels. Steeds meer mensen kwamen terug en toen sloten de deuren 🚪 en ging de bus rijden. “Stop, stop, stop, we zijn niet compleet” schreeuwde ik door de hele bus 🚌. De gids had niets in de gaten tot de hele bus zich bij mij aansloot en hij toch doorhad dat er iets niet klopte. Boos 😠 vroeg ik hem of hij mij al binnen één uur na aankomst vrijgezel probeerde te maken. Hij grapte terug dat ik Vees misschien over 20 jaar wel weer zou zien als hij een Berberse vrouw en 10 kinderen 👦🏽 zou hebben. Zonder iets te zeggen maakte ik duidelijk dat ik het minder grappig vond. Gelukkig kwam Vees een paar tellen later de bank 🏦 uit en bij het instappen moesten meerdere mensen lachen en vertelde hem dat de bus was weggereden, hij grapte terug dat ze echt niet zonder hem zouden vertrekken, tot hij hoorde wat er was gebeurd 😅. Stop 2: water halen. Voor ons doen, perfect vlekkeloos verlopen. Stop 3: inchecken in het hotel. Snel en gestructureerd werden de namen opgenoemd en de hotelsleutels uitgedeeld. Gewapend met koffers en sleutel 🔑 stapten we in de lift 🛗. Bij “onze deur” aangekomen, zei ik tegen Vees dat ik die viezige handdoek voor de deur 🚪 raar en vooral vies vond en dat ik ook niet zo goed begreep waarom dat bij ons wel was en bij de andere deuren niet. We openen de deur en treffen een hotelkamer aan die nog volledig gebouwd 🔨 moet worden. Een bidet naast het bed 🛏️ , net zoals een douchescherm, zakken voor stucwerk in de badkamer, de deur ligt in het halletje en de badkuip 🛁 achter het bed.. we kijken elkaar aan en zeggen: dit is écht weer iets voor ons. Ik vraag aan Vees of hij misschien naar beneden ⬇️ kan gaan om te vragen of dit een grap is, want ik begin een beetje moe 🥱 te raken. Na Vees zijn uitleg aan de manager, besluit de manager even mee te lopen, want hij begreep niet precies wat nou het probleem was. Ondertussen belde 📞 hij al wel met een collega en het was duidelijk dat hij wilde dat zij ook kwam. Toen hij de kamer in liep gaf hij wel direct toe: ooooh, nooooo, oooh, no you cannot sleep 😴 here no.. Vervolgens kreeg zijn collega de volle laag en werd er voor ons snel een andere kamer geopend. Deze is wel compleet en af. 👍🏼😂 Om 18:30 uur kregen we uitleg in de lobby over onze week. We gaan echt mega veel doen; we hebben er zin in 🥰!! Morgen staat de wekker op 05:45 uur dus we maken het vanavond niet te laat. Morgen vertrekken wij om 08:00 uur naar Casablanca de “economische” 💰 hoofdstad van Marokko en tevens de grootste stad van Marokko. Slaap lekker en tot morgen! 😴

Van alles wat

Vrijdag 23 augustus was het toch vroeg dag al was Ruud vrij want om 8.00 uur zouden we bij Desiree en Vees zijn want die gingen vandaag op vakantie en wij brachten ze weg. Iets over 9.00 uur reden we het parkeerterrein op bij het vliegveld op ons gemak naar binnen en daar eerst de koffers ingecheckt en kregen ze alles al mee daarna op naar de koffie. Daar gezellig nog even zitten kletsen en om 10.00 uur toch maar eens afscheid genomen echt niet mijn ding en gezwaaid tot ze door de douane waren. Wij zijn toen naar Roosendaal gereden naar Maxaro want we waren het toch niet eens met het douchscherm. We vonden deze wel heel mooi met dat rookglas maar een meter vonden we toch klein in verband met het spatten en water wat er loopt dus we zijn nu toch helemaal voor een dicht scherm gegaan met een schuifdeur erin. Daarna langs de bakker en thuis gegeten en de training gekeken van de F1 en toen langs wat bouwmarkten om te kijken naar behang voor in het toilet en naar spotjes etc. Daarna weer thuis F1 gekeken gegeten gras gemaaid en een ronde gelopen met tussendoor koffie bij ome Jos en tante Tiny.

Dongen; off we go 🧭

Desiree schreef op haar polarsteps op vrijdag 23 augustus:

Jaaaa, het is zover; wij gaan op vakantie! 🫶🏼. Alles heeft wat voeten 👣 in de aarde gehad, zo is onze vakantie last minute verzet (door de reisorganisatie), hadden we “thuis” wat problemen in aanloop naar de vakantie en moest Vees echt tot de laatste dag werken 💻, maar nu is het zover. De wekker ging vanmorgen om 06:15 uur, wat tegenwoordig al “uitslapen” is voor ons 🥲. Gedoucht, koffie ☕️ gedronken en de laatste spulletjes in de koffer gedaan. Ik ben benieuwd naar het gewicht en ik spreek hardop mijn twijfels en lichte paniek aan Vees uit of er wel genoeg plaats over is voor souvenirs… 😟 maar dat zijn zorgen voor later. Ik was al lekker een weekje vrij, dus ik heb flink geshopt 🛍️ , wat uitgerust, wenkbrauwen bij laten werken (want ik wil er natuurlijk niet als een holbewoner uitzien wanneer Vees mij EIN-DE-LIJK een huwelijksaanzoek doet 😜) en wat administratieve voorbereidingen voor de vakantie getroffen. Tevens had ik, voor het eerst in mijn leven, mijn koffer 🧳 al op woensdag voor 85% ingepakt! De wonderen zijn de wereld nog niet uit 😂. Om 08:00 uur staan papa en mama voor de deur, want zij zetten ons af in Rotterdam. Na 7428194x paspoort, pinpas en geld 💰 gecheckt te hebben denk ik dat we er écht klaar voor zijn: op naar Rotterdam voor onze rondreis in Marokko 🇲🇦. Ik ga mijn uiterste best doen om jullie een kijkje te geven in onze reis 🧭 en avonturen. P.S. Ik heb mezelf voorgenomen mezelf niet zo druk te maken en te ergeren aan mensen en dingen.. ik heb het ook een soort van beloofd aan Vees… maar ik denk dat ik het niet laten kan 💁🏼‍♀️🙈

Rotterdam; ready for take off ✈️

Vanwege toch wel lichte (vakantie)stress, omdat we ook niet vooraf online konden inchecken (ik bedoel hallo het is 2024 🤪) zijn we mega op tijd vertrokken, want misschien hebben we wel 2 lekke banden 🛞 , een grote file en motorproblemen… maar dat was allemaal niet het geval gelukkig. Dus we waren ruim 3 uur van te voren aanwezig, fijn! Koffers 🧳 ingecheckt (die van mij woog uiteindelijk een bescheiden 20,7 kg, maar mijn tevreden gevoel over bescheidenheid verdween al snel toen bleek dat Vees niet verder kwam dan 14 kg, maargoed hij is gewoon de helft vergeten denk ik 😉). Met boardingpass op zak, hebben we met papa en mama nog even een koffietje ☕️ gedronken en toen was het tijd om door de douane 🛃 te gaan. Afscheid genomen, flink geknuffeld en gezwaaid en off we go. In het winkeltje nog een chipje voor onderweg gekocht en toen neergestreken bij het volgende eettentje. Vees belde in de rij naar mij om te vragen wat ik wilde eten, maar ik hoefde niets. Toen kwam hij toch met een stukje appeltaart 🍰 met slagroom, wat een schatje hè ❤️. Maar achteraf was hij gewoon bang dat ik anders zijn broodje zou opeten 🙈. Vervolgens door de paspoort controle (want we reizen 🧭 natuurlijk buiten de EU) en toen werd er omgeroepen dat iedereen voor de vlucht naar Marrakesh zich via de paspoort controle naar gate 11 moest bevinden, want dat het boarden snel zou gaan beginnen; perfect op tijd dus! Wij zijn er klaar voor, communicatie over en uit 📵 tot straks vanuit één van de Koningssteden. 👋🏼 Oh en gewoon ter info; vliegen vanuit Rotterdam is echt mega relaxed! 🧘🏼‍♀️

Pravčická brána

Danielle schreef op vrijdag 23 augustus op haar polarsteps:

Vandaag weer op tijd uit bed want we gaan weer een flinke klim maken en het word best warm vanmiddag. Om iets over 8 uur zaten we in de auto richting Hřensko. We konden op een gunstige parkeerplaats parkeren vanwaar onze tocht ging beginnen. Het was nog niet druk dus dat liep prima! We volgen het rode pad (dat loopt eerst langs de weg), na 1,5 km kwamen we bij het kruispunt genaamd Tři prameny. Hier zijn we linksaf gegaan de bosweg in na 2,5 km kwamen wij uit bij de brug. Onderweg kwamen we Malý Pravčický kužel nog tegen, de rots is een populaire bestemming voor klimmers. Het uitzicht is prachtig en de brug is gigantisch groot! We hebben alle paadjes gehad om te genieten van al het moois. Bij de entree vroeg ik de vrouw achter de kassa hoe zij daar kwam iedere dag “gewoon net als jullie, te voet omhoog en naar beneden”.

De vrouw achter de kassa was zeker niet meer de jongste dus diep respect, want het was een pittige klim. Rob en ik zeiden dat we blij waren toen we naar beneden liepen dat we vroeg waren. Want het was niet druk en het grootste deel liepen wij in de schaduw. Op onze terug weg zagen we een flinke rij voor de entree en gigantisch veel mensen die in de volle zon de gehele klim nog moesten doen. Dus op naar de camping voor relaxen in de schaduw met een hapje en drankje. De rotssteenformatie Pravčická brána ligt ten noorden van Děčín en is hét symbool van het beschermde natuurgebied Boheems Zwitserland (Ceské Švýcarsko). De zandstenen brug is ontstaan door watererosie en heeft een indrukwekkend formaat. Met een spanwijdte aan de voet van 26 meter en een hoogte van 16 meter is Pravčická brána  de grootste natuurlijke brug van Europa. Het gebied rondom de brug is goed begaanbaar. Er zijn diverse wandelpaden en uitkijkpunten om deze indrukwekkende brug van alle kanten te kunnen bekijken. Aan de voet van de brug ligt het Valkennest (Sokolí hnízdo). Dit bijzondere gebouw werd in 1881 gebouwd en diende als vakantieverblijf voor de gasten van een de adellijke familie Clary-Aldringen. Tegenwoordig is er een klein museum, winkeltje en restaurant in gevestigd. Helaas konden we niet alles lopen en doen wat we wilde omdat er nog altijd veel schade is door de bosbrand in 2022. Het parkbeheer heeft informatie geplaatst over welke delen open zijn voor publiek en welke nog gesloten zijn. De brand woedde bijna drie weken in de zomer van 2022 en werd op 12 augustus 2022 volledig geblust verklaard. Het trof een gebied van meer dan 1.000 hectare, waaronder enkele van de populairste gebieden van het park. De borden gaven aan dat naar verwachting in 2027 alles weer terug open is. Het boottochtje door de kloof konden we helaas dus niet doen, net als het pad door de kloof nog altijd gesloten was. Dat is wel erg jammer want die stond hoog op mijn lijstje om te zien.

En nog een keer een lunch

Donderdag 22 augustus ben ik eerst de weekboodschappen gaan doen en deze keer waren het heel veel winkels want telkens hadden ze iets niet. Daarna bij Desiree afgezet en opgeruimd en toen door naar huis en daar alles opgeruimd. Desiree was eerst naar Oosterhout geweest lekker even onder de zonnebank en daarna naar mij gekomen daar gedoucht en samen nog een koffie op om daarna in Oosterhout te gaan lunchen samen met Corina en Jet. Het was weer lekker en gezellig al was het deze keer wel korten want we hadden het nog druk. de laatste dingen moesten nog worden gehaald en Desiree moest nog naar Roosendaal. Desiree had mij bij Berna afgezet daarna nog wat gewassen het laatse wat mee moet met Desiree en een paar boodschappen. Om 17.30 uur met Ruud gegeten en heeft Ruud nog hard gelopen en na het douchen de fiets van Desiree weggebracht die van Rob meteen opgehaald en de laatste spullen bij Desiree afgezet en daarna …… rust.