Zondag 18 september wa een dag alleen maar regen regen en nog eens regen ze houden eigenlijk gaan MTBen maar dat werd telkens uitgesteld en op zijn laatst toch maar besloten niet te gaan. Desiree heeft een inhaal slag gedaan met goede tijden en Expeditie Robinson want door de vakantie loopt ze nogal achter. Sávonds lekker gaan eten met zijn allen bij de Chinese muur want nu is voor iedereen de vakantie voorbij.
Zaterdag 17 september waren Ruud en ik al vroeg uit de veren want we gingen lopen van Amsterdam naar Zaandam. Om 6.45 uur zaten we in de 
auto naar Zaandam daar aangekomen de auto weggezet bij het station en daar de trein gepakt naar Amsterdam centraal en
we waren niet alleen. Daarna naar de dam gelopen en onze eerste stempel gehaald en toen op weg. Het was weer een mooie tocht maar ik vond hem heel zwaar dit jaar maar waar het aan lag weet ik niet aan de drie kleine buitjes die we hebben gehad want dat viel gelukkig reuze mee of aan de wind of op stukken was het koud door regen en wind een combi of het ging gewoon niet. Maar we hebben weer genoten en we hebben het gehaald.
Donderdag 15 september is Desiree weer veilig aangekomen met Vees na vele files en opstoppingen maar de laatste verhalen komen nog van Desiree uit maar ze loopt wat achter. Ik had smorgens nog het trapje buiten opnieuw aangekleed met plantjes en binnen natuurlijk een bos bloemen.
Op vrijdag 16 september kwamen ze Ruud verwennen met een heerlijk geurtje en een mooie kaart voor de goede zorgen in de vakantie.
Ook voor Rob was er een verrassing.
Woensdag 14 september heb ik eerst s’morgens allerlei boodschappen gedaan en bij Desiree alles aan kant gemaakt want die komt een dezer dagen thuis. Daarna even langs Berna geweest en toen met Anja lekker gaan lunchen bij Loud een nieuwe brasserie hier in Dongen.
Ben alleen jammer genoeg vergeten een foto van ons te maken. Daarna nog thuis lekker even zitten kletsen en oen voor het avondeten gaan zorgen want Rob en Danielle kwamen hier eten want het fietsen is naar de vakantie weer opgepakt zolang het lang genoeg licht blijft.
Dinsdag 13 september had Danielle vrij genomen zodat we samen iets konden gaan doen. Rond de klok van 9.00 uur was ik bij Danielle en toen zijn we naar Eric Sleutjes gereden in Sint Michielsgestel naar de pluktuin. Daar hebben we eerst genoten van een heerlijke koffie en een latte met een stuk appeltaart net uit de oven.
Daarna zijn we de spelregels gaan lezen en ieder een mand opgehaald met 
een snoeischaar. Het was in het begin nog echt wel wennen waar te knippen en je zag zoveel. Dus eerst op ons gemak eens door de tuin gelopen en toen zijn we gaan knippen. Allebei mooi een mand vol, na het afrekenen zijn we terug naar huis gereden en daar zijn we de vazen gaan vullen. Danielle had de twee grote vazen voor het raam met zonnebloemen en een mooi groot boeket voor op tafel en een lief klein vaasje voor bij oma. Ik zelf had ook een groot boeket en een klein vaasje.
Daarna Rex uitgelaten en zo gelopen dat we langs van Holst kamen en daar heerlijk geluncht met zijn tweeën en Rex natuurlijk.
Daarna terug naar Danielle gelopen, ondertussen was Rob thuis en toen zijn Rob en ik alvast spullen gaan halen voor de riolering voor straks bij Desiree want daar komen ze maandag als het goed is het hout lossen voor de bouw van het project tuin.
Daarna was het douchen voor Rob en Ruud want ook die was inmiddels thuis gekomen en toen aangereden naar Grillig in Kaatsheuvel en daar heerlijk gegeten. Rond de klok van 21.30 uur weer naar huis gereden en zat de dag erop.
Vandaag dinsdag 13 september zou ons ma/oma 89 jaar zijn geworden. Een mooie dag is het vandaag lekker van temperatuur het was anders een perfecte dag geweest. Jarig zijn was haar dingentje dat vond ze altijd zo leuk veel visite en allemaal lekkere dingen we zullen er vandaag nog veel aan denken. xxxxx
Desiree schreef op zondag 11 september
Toevallig hoorden we gisteren in de oude stad van Budva iemand zeggen dat op zondag ALLES gesloten 🔒 is, heel raar, wij kunnen ons dat dus bijna niet meer voorstellen. Afijn, in ieder geval kwam het voor onze planning goed uit; want zoals aangegeven hebben wij vandaag een STRANDDAG 🏖😎 Bečići is een plaatsje in de gemeente Budva. Het is ten zuidoosten van Budva gelegen in een pittoreske baai, omringd door een naaldbos 🌲 en prachtige bergen 🏔 en heeft 771 vaste bewoners. Het heeft een 1.950m lang zandstrand, dat is één van de mooiste stranden van 
Montenegro en de zuidelijke Adriatische Zee. In 1935 won het de Grand Prix in Parijs als het mooiste strand van Europa 🏆. Een beetje uitgeslapen en hop in de auto naar Bečići. Er ontstond lichte paniek… want ik had geen zwembrilletje bij me deze vakantie 😔 maar hier op de markt verkopen ze letterlijk alles dus met mijn zwembril van 5€ inclusief verstelbare neus en super elastiek kon ik toch een kilometertje langs de kust zwemmen 🏊♀️. Veel bekijks, een aantal fans en een aantal haters, maar het was heerlijk. We hadden tevens een balletje 🥎 gekocht waarmee we wat hebben overgegooid en verder hebben we lekker op ons bedje onder de parasol ☂️ gezeten met een goed boek en snacks. Rond 14:00 uur hoorden we donder en zagen we in de verte bliksem 🌩. Wat zouden we doen? Opruimen en weggaan of even afwachten? We zagen de onweer mooi van rechts naar links overwaaien en nog geen 20 minuten later moesten we alweer smeren met de zonnebrand 🧴 (tenminste ik, want Koerden verbranden niet volgens Vees, al weet hij nu wel beter 🤓) De dag afgesloten bij wederom een strandtentje, heerlijk gegeten en rustig aan terug naar huis gereden. Een ander leuk feitje, bij het strand waar we waren bevindt zich Hotel Splendid, een luxe vijfsterrenresort ⭐️ wat 70 miljoen euro kostte om te bouwen. Het was de keuze van The Rolling Stones, Madonna, Brad Pitt en Angelina Jolie tijdens hun verblijf in Montenegro, nou en wij waren er nu dus ook 💁🏼♀️.
Desiree schreef op zaterdag 10 september
udva (Montenegrijns: Будва, Budva; Italiaans: Budua; Grieks: Βοδοα, Vòdhoa) is een populaire badplaats in Montenegro, gelegen aan de Adriatische Zee 🌊. Deze plaats heeft zijn oorsprong op een schiereiland liggen en heeft daarbij een van de oudste nederzettingen van de Adriatische kust. De oude stadskern wordt omringd met middeleeuwse muren, gebouwd door de Venetianen in de 15de eeuw. De stadsmuur heeft twee toegangspoorten waar alleen voetgangers 🚶🏽♂️doorheen mogen en die verboden gebied zijn voor auto’s 🚗. De oude stad is ook bekend van de aardbeving in 1979. Na deze destructieve aardbeving duurde het acht jaar voordat de oude stad volledig herbouwd was.
Met dank aan de ligging aan de Adriatische Zee is het de populairste zonbestemming ☀️ van het land. Sterker nog; het behoort tot een officiële Rivièra, de Budva Rivièra. De Budva Rivièra is een kuststrook van ca. 35 km met ruim 12 km aan strand. De grootste en meest populaire stranden 🏝 vind je in en nabij Budva. Wij hebben onze stranddag morgen pas gepland, wij gaan vandaag vooral voor de oude stad (beter bekend als: Stari Grad). Maar ik moet echt even iets kwijt over de heenreis 🧭. Inmiddels zijn we iets bekender en meer ervaren met de bergweggetjes dus dat is eigenlijk niet meer noemenswaardig, totdat we langs een stad kwamen genaamd Braici, daar stond een mega groot rood bord “Braici, the town known for his traffic accidents”, nou lekker dan; we minderen automatisch vanzelf wat vaart 😌😊. Na wat slingeren, bochten, tunnels, klimmen en dalen, zagen we in de verte de rode daken en de kerktoren in de zee liggen; Budva 🤩. We waren er snel, maar het parkeren was wat lastiger… na 3 keer heel het centrum te hebben gehad hadden we eindelijk een leeg plekje gevonden 👍🏼. Al snel kwamen we bij de poort van Stari Grad en kwamen we ineens in een heel andere stad. Geen auto’s, geen chaos enkel gezellige, smalle steegjes vol met winkeltjes en restaurantjes, dit is écht vakantie 😎. We besloten wat te drinken en daarna het stadje steegje voor steegje door te slenteren, we gingen over de oude stadsmuren, bezochten de citadel en zwerfden door de haven en over het strand 🏖. In een winkeltje zagen we dat het mogelijk is een boottocht 🛥 te maken langs alle plaatsjes die we nog op de planning hebben om te bezoeken (omdat we maandag pas waren aangekomen ipv zondag hebben we de maandagplanning, naar dinsdag 13.09. verzet; jip controlefreak planning haha 😅). Omdat we het een beetje zat zijn om overal via smalle bergweggetjes te komen en het in veel (grotere) plaatsen lastig is een parkeerplek te bemachtigen besloten we dit te reserveren; leuheuk! 🙃
We sloten deze heerlijke dag af bij een restaurantje aan het strand, genoten van het eten 🥘 en moesten stiekem lachen om grote borsten in kleine bikini’s en wannabe macho mannen die van de jetski stuiterden en zich daarna groot probeerden te houden 🤭. Tijdens een mooie zonsondergang 🌅 reden we naar huis. Morgen staat er een stranddag gepland, we hebben wat onderzoek gedaan en gaan richting Budva, maar slaan net daarvoor linksaf: Becici 🏝
Desiree schreef op vrijdag 9 september:
Op de planning 📅 stond voor vandaag een bezoek aan Budva, maar we werden gewekt door heftige onweer 🌩 en flinke regen 🌧 . Nadat we de 
beroemde buienradar hadden geraadpleegd besloten we de planning om te gooien, want het zou niet meer droog worden vandaag. Wat kunnen we doen wat niet “thuis” is, maar wel overdekt? Precies, een bezoek brengen aan een overdekt winkelcentrum 🏬! We besloten met de paraplu lopend te gaan, precies tussen de buien in kwamen we aan; timing 😎. Het winkelcentrum was leuk, maar viel in grootte een beetje tegen (wij zijn gewoon verwend denk ik 😌). We hebben ons er prima vermaakt en richting het einde van de middag besloten we aan de terugreis te beginnen. Het eerste stuk hadden we de paraplu ☂️ nodig, maar na circa
10 minuutjes hield het gelukkig op. We hadden opgezocht dat we met een kleine omweg langs hét beste en bekendste restaurant 🍽 van Podgorica kwamen; Pod Volat. Al eerder hadden we gemerkt dat het in Montenegro normaal is om; binnen te komen, meteen te bestellen, meteen te eten, de helft te laten staan, te betalen en weg te gaan; dit alles binnen 15 minuten ⏱ … maar wij wilden lekker op het gemakje genieten, niet heel raar dat we na 3,5 uur zo ongeveer werden buiten gekeken. Jammer genoeg was niet alles meer beschikbaar van de kaart, maar we hebben heerlijk 🤤 gegeten. Met dikke bolle buiken 🤰🏼🫃 moest we nog 2 kilometer naar huis lopen, daarna nog even uitgezocht waar we morgen precies naar toe moeten, we gaan het nog een keer proberen; Budva!
Vanmorgen zaterdag 10 september zijn we rond de klok van 9.00 uur opgestaan en na het aankleden de wandelschoenen weer aangedaan e op zoek naar een ontbijt. Dat hadden we al vrij snel gevonden en met een lekkere croissant, kaneelbroodje en een heerlijke warme chocomel zaten we gezellig al op de vroege ochtend mensen te kijken. Daarna zijn we verder gelopen naar de wijk Norrebro. Dit was niet helemaal onze wijk zullen we maar zeggen en het enige wat ik mooi vond waren de graffiti muren. Daarna via de andere kant de stad ingelopen en toen doorglopen naar een kerk helemaal aan de andere kant.
De Kerk van de Verlosser of te wel de Vor Frelsers Kirke. De kerk is het bekendste geworden door zijn carillon en de torenspits die in de vorm is van een kurkentrekker.
Een prachtige toren eigenlijk om te beklimmen maar ik zag de 400 trappen niet meer zitten na zoveel km te hebben gelopen en Ruud had zijn klimmaatje Desiree niet bij. Daarna wat gedronken en toen terug gelopen naar het hotel daar ons opgefrist en toen het laatste onderdeel het winkelcentrum. Dit was vlakbij het hotel en een van de grootste van Denemarken. Daarna terug en alvast gedoucht en wat spullen gepakt want morgen rijden we al heel vroeg aan.
Ook vandaag vrijdag 9 september werd ik gebeld nu door Pathé. Woensdag was ik met Danielle naar de ladies night geweest en daar staan altijd allerlei standjes. Gisteren werd ik gebeld door de stand van Cleyo Skin Experts dat ik een gezicht analyse had gewonnen en Danielle een gezicht behandeling. Vandaag belde dus Pathé ik zat het dichtste bij het gewicht raden van een pot vol met meel en de prijs was twee vrijkaarten voor de volgende ladies night dus dat komt mooi uit.
Vanmorgen vrijdag 9 september om 9.00 uur opgestaan. Opgefrist aangekleed en de wandelschoenen aangetrokken. Het ontbijt gingen we onderweg zoeken want in het hotel was het niet alles. Dus op weg naar de Zeemeermin en onderweg op de menukaarten gekeken in de Nyhavn een gezellig haven met gekleurde huizen heel veel restaurants en oude schepen zijn we neergestreken voor een heerlijk ontbijt. Daarna zijn we doorgelopen naar de beroemde Zeemeermin.
Eigenlijk stelt het niet heel veel voor maar er komen echt duizenden mensen op af. Daarna zijn we onze weg vervolgt naar Kastellet. Het heeft nog steeds een militaire functie maar hij is overdag open er staan wel militairen voor de poort. Het is een dorp op zich afgescheiden door water van de rest. De kerk is naast de gevangenis gebouwd zodat ook de gevangenen vroeger mee konden luisteren en bidden.
Daarna iets gedronken en iets kleins gegeten en toen dwars door de stad richting Tivoli.
Een pretpark midden in de stad en het is al 180 jaar oud. De eerste houten 
achtbaan staat er nog steeds. Verder zijn er veel attracties, planten, bloemen en heel veel horeca. Rond de klok van 20.00 uur de lichtjes gingen net aan zijn we teruggegaan naar het hotel want de voeten wilde toch graag gaan rusten.
Desiree schreef op donderdag 8 september
Gaaaaap, 05:30 uur dat is vroeg voor op vakantie 🥱. Omdat de jeep Safari met raften niet door kon gaan en we dus zelf Durmitor gaan ontdekken 
moeten we eerst 2 uur zelf rijden en de tocht die we gaan hiken 🧗 duurt ook nog eens 5-6 uur dus om een beetje op tijd aan te komen vanavond moesten we erg vroeg uit bed. De truien en broeken waren nog steeds nat van de regenbui de avond ervoor, maar nadat we er de föhn op los hadden gelaten was het te doen 🙃. Al snel kwamen we op een bergpas terecht met veel haarspeldbochten en een smalle rijbaan. Vanwege de hevige regen (na een lange periode van droogte) waren er allerlei modder sporen ontstaan en lag de smalle bergweg bezaaid met rotsen 🪨, modder, kiezels en zand. Best spannend, maar vanwege het niet
normaal vroege tijdstip waren we zo goed als alleen op de weg. Na circa 54 haarspeldbochten vroeg ik me toch serieus af of de bergpas misschien was afgesloten vanwege de gevaarlijke ⚠️ situatie die op sommige delen van de route was ontstaan, maar precies op dat moment kwamen we de eerste dorpsbewoners met vegers 🧹, scheppen, emmers 🪣 en kruiwagens tegen. Bizar om te zien dat de bevolking zichzelf geroepen voelt om de weg weer begaanbaar te maken. Na wat klimmen, dalen, nog meer klimmen en 100 bochten kwamen we een auto tegen die reed als een gek met 3 banden 🛞 en -serieus- 1 skelterwieltje. Die hebben we snel ingehaald en nooit meer gezien. Na 2 uurtjes rijden met links en rechts prachtige bergen 🏔 en uitzichten kwamen aan bij het startpunt van de hike. We moesten de auto parkeren, zo gezegd zo gedaan, maar de parkeermeneer vond dat we anders moesten gaan staan. Allemaal leuk en aardig, maar ik ga niet op enkele centimeters 📏 van een afgrond lopen manoeuvreren en achteruit rijden, en hoewel we niet dezelfde taal 
spraken begreep deze meneer dit zeer snel en kregen we een mooie parkeerplek naast zijn hutje 🛖. Nationaal park Durmitor (Montenegrijns: Nacionalni Park Durmitor) is een bergketen 🏔 en een in 1952 opgericht Montenegrijns nationaal park. Sinds 1982 staat het park op de Unesco-werelderfgoedlijst. Het 390 km² grote park beschermt de bergen, bossen 🌳 en meren van het Durmitormassief, het Komarnicaplateau en de kloof van de Tara-rivier. Die kloof is 80 kilometer lang en tot 1.300 meter diep, de diepste van Europa en na de Grand Canyon de grootste van de wereld 🌍. Het panorama van Durmitor bestaat uit tal van bergtoppen, scherpe kloven, gletsjers, lange sneeuwtongen ⛄️ , uitgestrekte weiden, oude bossen en unieke bergmeren (zoals bijvoorbeeld Trnovačko Jezero). Het Durmitormassief telt 48 toppen 🔝 die hoger zijn dan 2000 meter. De hoogste top van het park is de 2.522 m hoge Bobotov Kuk. Vol goede moed begonnen we aan de hike naar Bobotov Kuk, na 150m stond ik te hijgen als een kettingroker, maar gelukkig was ik -en wij- niet de enige 😊. We namen wat foto’s, kwamen op adem en gingen verder. Het pad werd per seconde smaller, de afgrond dieper en na 700m kwamen we bij de eerste
kabels en kettingen ⛓ waarmee je de eerste rotswanden moest gaan beklimmen. We vonden dit best gevaarlijk, maar deden een poging. Uiteindelijk besloten we na 1km dat we beter konden omkeren want het was glad en serieus gevaarlijk ⚠️ om hiermee door te gaan, maar vooral om deze route 🗺 straks ook terug te moeten nemen. Enigszins teleurgesteld, maar uiteindelijk de juiste beslissing. Inmiddels stond het parkeerterrein nog wat voller 🚘 en zagen we het niet zitten om helemaal achteruit terug te gaan, maar keren was ook geen optie. Via een omweg en wat proberen zijn we toch heelhuids weggekomen. De klok sloeg 11:00 uur en de rest van Montenegro was ook wakker geworden 😴 dus de bergweg die geschikt was voor eenrichtingsverkeer was inmiddels drukker dan de gemiddelde rondweg in Nederland 😅.
Omdat we nu ineens “tijd over hadden” vanwege het voortijdig afbreken van de hike bedachten we dat we alvast een bezoek konden brengen aan het Ostrog Klooster. Navigatie 🧭 ingesteld en gaan met die banaan 🍌.
Zoals al eerder geschreven was het inmiddels druk geworden op de bergpas en de rijstroken leken steeds smaller te worden 😅. Met nog 5 
kilometer te gaan naar de eindbestemming moesten de spiegeltjes 🪞 worden ingeklapt en kon men elkaar schuifelend passeren… net voor de eindstreep dacht er eentje grappig te zijn en ons aan te geven dat we echt verder naar rechts moesten sturen (de afgrond in), maar jammer voor hem deden wij daar niet aan mee 😉. Gebouwd in een massieve grote rots 🪨 op 900 meter hoogte vind je het Ostrog klooster, een glanzende witte parel. Manastir (klooster) Ostrog ligt ongeveer 15 km ten zuiden van Nikšić en is het bekendste heiligdom van Montenegro 🇲🇪 . Het klooster werd in de 17e eeuw door de metropoliet van Herzegovina, Vasilius, gebouwd. Gedurende zijn leven verwezenlijkte
Vasilius talrijke wonderen. Na zijn dood werd hij heilig verklaard en begraven in de kloosterkerk. Het klooster van Ostrog behoort tot de meest bezochte bedevaartsoorden op de Balkan. Van alle uithoeken van de wereld 🌍 komen pelgrims naar deze heilige plaats. Zowel Orthodoxen, Katholieken en Moslims geloven dat de gemummificeerde overblijfsels van Vasilius wonderbaarlijke en helende krachten heeft. Nadat we de auto 🚘 hadden geparkeerd liepen we de 
trappen op naar het klooster. Na onze klim van eerder vandaag was dit een makkie. Boven aangekomen sloten we aan in een lange rij om het klooster te betreden. Het was heel bijzonder om te zien hoe mensen achteruit lopen, huilend, biddend 🤲🏼 , kussend en kruisjes slaand het klooster verlieten. Helaas hadden we ons niet zo goed ingelezen… dus na 20 minuten wachten konden we de eerste ruimte betreden en werden we daar verrast met de gemummificeerde overblijfsels, wat ik persoonlijk toch een beetje heftig vond. We vervolgde de route door het klooster en gingen met nog eens een tiental trappen naar boven wat resulteerde in een prachtig uitzicht 🤩. De souvenirs werden gekocht en we maakte rechtsomkeer terug naar de auto. Ongeveer 1,5 uur later kwamen we aan bij ons appartement; wat een dag! We zullen vast heerlijk slapen. 😴
Donderdag 8 september stond de wekker al vroeg deze keer namelijk op 2.45 uur. Daarna de laatste spullen gepakt, broodjes gesmeerd de auto geladen en rond de klok van 3.45 uur vertrokken richting Kopenhagen. De reis verliep vrij goed op een paar file’s na in Duitsland en even een controle in Denemarken. Hij wenste ons veel plezier in Kopen hagen maar hij vond Amsterdam leuker. Rond de klok van 13.00 uur waren we bij ons hotel en ik heb ze toch meestal vriendelijker aan de receptie en behulpzamer maar ja het is niet anders. De kamer was nog niet klaar maar de auto kon geparkeerd worden dus dat was voor ons genoeg. Met de stadskaart op zak zijn we begonnen we zitten vrij dicht bij alles dus dat werd lopen. Het eerste stuk gezellig langs het water wel jammer van de harde wind.
Daarna al veel bekeken zoals museum of Kopenhagen althans de buitenkant, Kopenhagen Town Hall, Christiansborg Palace, Royal Arsenal museum, vele beelden, kerken, torens, mooie pleinen te veel om op te noemen. Tussendoor natuurlijk wat gedronken en op het einde van de dag lekker gegeten in een steak house. Daarna terug gelopen naar het hotel en nog even tv gekeken en natuurlijk de site gevuld. Morgen naar de zeemeermin want die moet je natuurlijk wel gezien hebben en de nodige andere activiteiten.
Desiree schreef op woensdag 7 september:
We slapen vannacht 🌜 in Kolasin zodat we morgen niet zo ver hoeven te rijden voor onze jeep Safari met rafttour 🛶 . De verwachtingen zijn hoog want dit schijnt onder andere hét skigebied 🎿 van Montenegro te zijn. Kolašin is een stad in het noorden van Montenegro. Het heeft een bevolking van 2.989 inwoners. Kolašin is het centrum van de gemeente Kolašin en een onofficieel centrum van de regio Morača, genoemd naar de rivier de Morača. Wij vragen ons af wie deze stad (onofficieel) het centrum van de regio Morača noemt, want wij vinden het eigenlijk best wel een saai en uitgestorven dorp. Helaas, jammer, maar we hebben zin in morgen 😎. We lopen naar de touroperator waar we in Nederland al naar gemaild hadden en wat blijkt… ze zijn gesloten. Een vriendelijke behulpzame man 👨🏼 belde voor ons naar de eigenaresse. Uiteindelijk bracht dit niks, er was voor
morgen geen mogelijkheid (meer) en daarnaast is de waterstand zo laag dat raften meer wandelen wordt… wat nu? 😔. In het hotel aangekomen 
besluiten we dat we morgen zelf, te voet, Durmitor gaan ontdekken en wel met een hike 🚶🏽♀️ van in totaal 10 kilometer naar Bobotov Kuk (Боботов Кук). Tijdens de voedsel/boodschappentocht begint het te regenen en uiteindelijk flink te onweren ⛈ eindstand: we komen totaal doorweekt terug in onze kamer. (We moesten sowieso heel erg wennen aan het 10-15graden temperatuurverschil 🥶) Het hotel is wel echt een aanrader, we werden heel hartelijk ontvangen door een man met zijn zoon, de kamer is ruim, super netjes en heel schoon. 🙃
Ik zie al verschillende bekende dingen voor ons, daar in Calvi. Dat gaat een hele mooie vakantie worden, dat weet…