Pont-Audemer

Danielle schreef op woensdag 19 juli

Pont-Audemer is een middeleeuws stadje in Normandië waar water de hoofdrol speelt in het stadsbeeld. Het wordt dan ook vaak vergeleken met Venetië, al vonden wij dat wel wat tegenvallen. Het charmante centrum telt vele grachten en bruggetjes en is daarom al een bezienswaardigheid op zichzelf. In de steegjes zie je ook heel wat mooie historische huizen die het pittoreske straatbeeld versterken. In het hart van Pont-Audemer staat de reusachtige kerk Saint-Ouen. Het imposante bouwwerk steekt wat af tegenover de rest van het dorp. Waarom staat hier zo’n overdreven grote kerk? De Saint-Ouen zou bedoeld zijn geweest voor Evreux, een andere en grotere stad in Normandië, maar uiteindelijk hier zijn neergezet. De kerk is evenwel één van de grotere historische monumenten van Frankrijk en dus zeker een bezoek waard.

Villers-sur-Mer

Na verder een rustige middag, uitrusten voor morgen, vanavond terug naar het centrum gelopen. Gegeten bij Café de France en een overheerlijk ijsje als toetje. Na weer 12 mensen te hebben gesproken over Rex, rook Rex ineens de zee. Oké, nog een klein rondje strand dan voor we terug gaan naar het huisje.

Dinsdag Markt

Op dinsdag 18 juli schreef Danielle

Vandaag word het hier best warm, dus we gaan vandaag de Ciderroute rijden. Maar natuurlijk eerst naar de bakker. En op dinsdag is het markt in het centrum, dus dat was een leuk extraatje. Nu aan de croissants en baguette en dan gaan we op pad.

Ciderroute

Ten oosten van Caen, in het departement van de Calvados, loopt de 40 km lange ciderroute langs pittoreske dorpjes als Beuvron-en-Auge, Cambremer, Bonnebosq en Beaufour-Druval. Breng een bezoek aan de lokale ciderproducenten die zich op de route bevinden en kom meer te weten over dit heerlijke drankje. ‘LE CRU DE CAMBREMER’ IN HET PAYS D’AUGE Het Pays d’Auge lijkt net een ansichtkaart, zo mooi! Een landelijke omgeving met prachtige dorpjes, boerderijen, typische vakwerkhuizen afgewisseld met appelboomgaarden en bijzondere landschappen. Er zijn een twintigtal ciderproducenten langs de route te vinden. De ciderboerderijen zijn te herkennen aan de bordjes langs de weg met de tekst ‘Cru de Cambremer’. CIDER Het produceren van cider is een traditionele ambacht dat vergelijkbaar is met het productieproces van wijn. Er wordt gebruik gemaakt van verschillende appelsoorten die de cider hun bijzondere smaak geven. De appels worden vermalen en geperst, waarbij het pure sap uit de appels wordt gehaald. Het pure sap wordt opgeslagen in houten vaten of tanks waar het natuurlijke gistingsproces plaatsvindt. Het alcoholpercentage varieert tussen de 3,5% en 5%, afhankelijk hoe lang de most in de vaten blijft. Na een aantal maanden fermenteren is het klaar om gedronken te worden. De ciders van de lokale producenten uit het Pays d’Auge hebben een lichte bittere smaak en zijn heerlijk dorstlessend.

Desvoye

CALVADOS In tegenstelling tot cider geldt bij calvados, hoe ouder hoe beter. Calvados wordt verkregen door het destilleren van cider. Er zijn twee destillatie technieken mogelijk: een enkel of dubbel destillatie proces. In het Pays d’Auge wordt de ambachtelijke wijze toegepast en wordt het twee keer gedestilleerd, daarna volgt de rijping op eikenhouten vaten van minstens twee jaar. Afhankelijk van de rijpingstijd krijg je een jonge of oude calvados. De rijpingstijd speelt dan ook een zeer belangrijke rol bij de productie van calvados. POMMEAU Dit typische Normandische aperitief wordt gemaakt door appelmost en calvados met elkaar te mengen. Daarna rijpt het in eikenhouten vaten waarbij het een prachtige amberkleur krijgt. Pommeau heeft een zachte smaak en wordt koel geserveerd.

Familie Dupont

HET FAMILLE DUPONT FAMILIELANDGOED De beste ciders verdienen evenveel zorg en aandacht als de beste wijnen Het landgoed van de familie Famille Dupont bestaat uit 30 hectare boomgaarden in Normandië, in het hart van de regio Pays d’Auge. Het landgoed produceert ciders, pommeau en calvados. Reeds meer dan 25 jaar kiest het Landgoed resoluut voor een kwaliteitsvolle weg. Door gebruik te maken van de beste technieken die worden gebruikt om cognac en zijn geweldige melanges te maken, heeft Etienne Dupont zijn kelderwerk bestudeerd, uitgeprobeerd en verfijnd om hetzelfde niveau van elegantie en expressiviteit te bereiken als in de beste wijnen. Sommige van deze technieken, zoals het handmatig sorteren van de appels en zelfs het werken met een oenoloog, komen maar zeer zelden voor bij het maken van cider. Maar net als bij wijn is de kwaliteit van de appels nog steeds de eerste essentiële stap. Pas daarna kan de creatie van cider het meeste uit de appel en zijn terroir halen. Specialiteiten van het landgoed: Ciders met een vintage datum… een cider blend gerijpt in eikenhout… een blend die gebruik maakt van traditionele methodes om mousserende wijnen te maken… een appel “zoete wijn”… calvados op vatsterkte. Dankzij hun kwaliteiten van elegantie en authenticiteit worden de ciders en calvados van Domaine Dupont tegenwoordig in vele landen over de hele wereld gewaardeerd. Een zeer grote meerderheid van de productie gaat naar de export.

Manoir de Grandouet

In het familiebedrijf van het Manoir de Grandouet kunnen ze je het hele jaar door verwelkomen en de kelder en vakwerkpers uit de 16e eeuw laten ontdekken. De geschiedenis van de plaats vormt de rode draad van het bezoek met de presentatie van de oude persmethoden die tot ongeveer 20 jaar geleden werden gebruikt. In de pers worden nog steeds vaten uit 1792 gebruikt voor de gisting van de ciders voor distillatie. Hier worden zo’n twintig soorten ciderappels verwerkt, geoogst van 28 hectare hoge en laagstam appelbomen. Bij het passeren van het landhuis wordt de grootvader, Yvon, die er niet meer is, niet vergeten, aangezien hij aan de basis ligt van al dit werk, inclusief de wederopbouw van het landhuis.

Even uitwaaien aan het strand

Boulangerie Patisserie

Danielle schreef op maandag 17 juli

Vanmorgen zoals gezegd naar de bakker gelopen. Rex zijn boodschappentas mee want die wilde natuurlijk graag de croissants dragen. Iedere keer weer moeilijk wat ik nu toch allemaal moet kiezen bij de bakker, zoveel lekkere dingen. Terug in het huisje Rex zijn eten gemaakt en zelf ontbeten. En zo maken we ons klaar voor Honfleur en Cormeilles. En Rex kan niet wachten tot vanavond, want dan gaan we naar het strand.

Honfleur

Honfleur is dé toeristische trekpleister van Normandië. Bij kunstschilders is dit stadje al eeuwenlang geliefd. Het is hier heerlijk slenteren door pittoreske straatjes, langs eeuwenoude huizen en rond de sfeervolle oude haven. Honfleur heeft de eeuwen goed doorstaan, daardoor is hier veel moois bewaard gebleven. Honfleur is niet voor niets een van de meest bezochte steden van Frankrijk. De stad is om allerlei redenen internationaal bekend: de charme van de smalle geplaveide straatjes, de prachtige gevels van de oude woningen, de sfeervolle winkels, de talrijke gezellige hotels en karakteristieke restaurants, maar ook de vele monumenten en de rijkdom van het historische, culturele en artistieke erfgoed. In Honfleur is de sfeer warm en gezellig, typisch voor een kleine stad met grote allure. Honfleur heeft een vissers- en een plezierhaven. Maar het is bovendien de stad van de kunstschilders en het impressionisme. Hier, bij de monding van de Seine, heeft het ‘mooie licht’ kunstenaars als Courbet, Monet, Boudin en anderen geïnspireerd. Ook vandaag nog kun je in de talrijke kunstgalerieën en ateliers werken bewonderen van klassieke en hedendaagse kunstenaars.

Diner en Strand

Vanmiddag lekker in de tuin een boekje gelezen en vanavond zijn we naar het centrum gewandeld voor een pizza. Na het eten mocht Rex eindelijk op het strand. Vanaf 20.00 uur zijn honden namelijk toegelaten en dat was één groot feest.

2 daagse cursus

Maandag 17 en dinsdag 18 juli is Desiree te vinden in IJmuiden voor een cursus bij Tata steel. Ze logeert dan in Hotel Zeeduin net als de vorige keer. Veel zin had ze er niet in want het is zo druk op het werk dat dit eigenlijk niet echt werkt maar ja wat moet moet.

Het moeras van Blonville en het meer van Villers

Danielle schreef op zondag 16 juli

Vanmorgen eerst naar de bakker gereden in de regen. Tijdens het ontbijt het weer bekeken en onze planning omgegooid. Étretat, de witte krijt rotsen, moeten nog even op zich laten wachten want daar regent het de gehele dag. In Villers-sur-Mer zou na deze bui in de ochtend het droog moeten blijven. In ons “Normandië 50 wandelingen” boekje staat een route die we met wat aanpassingen vanuit ons huisje kunnen wandelen, zo goed als vlak, en we zouden dan op 15 kilometer uitkomen.

Dus tassen vullen, wandelschoenen aan en op pad. De route was goed te doen. Stukjes wat saai, maar ook stukjes erg leuk en mooi. Uiteraard wijken we soms wat van de route af omdat we mooie dingen zien. Maar het was een prima 15 kilometer met veel te zien. We liepen langs Marais de Villers, een meer met veel eendensoorten, het ongerepte Marais de Blonville en moeraslandschap.

We zijn dan inmiddels van Villers-sur-Mer naar Blonville-sur-Mer gelopen, de volgende kustplaats. Daar hebben we een omweg gemaakt naar Mont Canisy (109 meter hoog) langs diverse Batteries. Daarna terug naar de zee gewandeld om langs de kust terug naar Villers-sur-Mer te lopen. Hier zijn we door het centrum gelopen naar de bakker van vanmorgen. Vanaf daar terug naar het huisje en dat is een kwartiertje. Morgen dus te voet naar de bakker.

Van alles wat

Zondag 16 juli na het fietsen en douchen wat gegeten en daarna bij Rob en Danielle de sproeier aangezet en een rondje gelopen. Daarna met de auto wat boodschappen gedaan en de sproeier verzet en de vloer opnieuw aangesmeerd binnen want er zat een heel gat in de houten vloer. Bij Ome Jos en tante Tiny gezellig een bakkie gedaan en daarna de sproeier uitgezet bij Rob en Danielle. En toen zat het weekend er alweer op.

En toen was er nog een

Zondag 16 juli was het natuurlijk weer MTBen alleen deze keer had iedereen verstek laten gaan dus Ruud ging deze keer alleen. Ruud kan de garmin aan zetten zodat ik het kan volgen want dat vind ik toch fijner als ze alleen gaan maar alles verliep gelukkig naar wens.

Lekker gegeten

Zaterdag 15 juli zijn we na De Bosbaan terug naar huis gereden alles opgeruimd en de was aangezet en toen naar Grillig gereden om te gaan eten. Het was weer lekker en gezellig daarna Desiree en Vees thuis afgezet en toen even een stukje film gekeken.

De Bosbaan

Zaterdag 15 juli na een klein beetje te hebben uitgeslapen en de beukenhaag en de leilindes te hebben geknipt was het om 12.00 uur tijd om richting de Bosbaan in Amstelveen te rijden. Het was druk op de weg maar gelukkig geen files of een brug die open stond net als de vorige keer. Daar aangekomen onze stoelen uitgeklapt en lekker in de zon gaan zitten en langzaam aan kwam ook de rest aan gedruppeld. Nadat het zwempak was aangedaan en de spullen gepakt waren was het om 14.30 uur tijd om na de voorstart te gaan. Na alle nummers afgeroepen te hebben en het praatje gehouden te hebben was het tijd voor de start. Ze gingen hard weg en de race verliep goed zei Desiree achteraf het was alleen moeilijk bij te houden waar de rest lag. Desiree tikte als 1ste aan in haar categorie dus was het nog even wachten op de prijsuitreiking.

Klik op deze link voor het album Bosbaan 2022

Bayeux

Danielle schreef op zaterdag 15 juli

Vanmorgen na het ontbijt alle tassen in de auto terug gedaan, toch altijd weer een fijn gevoel als alles past en goed staat. De laatste check met de vrouw des huizes en we gaan weer op pad. Het regent en ziet er donker uit. Toch rijden we naar Bayeux voor een stadswandeling en een bezoek aan de zaterdag markt. Bayeux is rijk aan opzienbarende, goed bewaard gebleven gebouwen en monumenten. Tijdens de zomer van 1944 was Bayeux zelfs tijdelijk de hoofdstad van Frankrijk. Dankzij het rijke verleden ademt de stad – op een ingetogen manier – een statige sfeer uit. De smalle straatjes en rijke panden van de gegoede burgerij zijn nergens protserig. Schoonheid is hier puur en vanzelfsprekend. In Bayeux heerst de rust van mensen die nog de tijd nemen om te genieten van alles wat ‘gewoon heel erg mooi’ is. Het Oude Bayeux en de kathedraal Notre-Dame: de structuur van het stadscentrum is al sinds de Middeleeuwen niet meer veranderd en ligt rondom de geweldige kathedraal die in 1077 door Willem de Veroveraar werd ingewijd. Het middeleeuwse stadje Bayeux, in het departement Calvados, is een van de weinige steden in dit gebied die gespaard zijn gebleven tijdens de bombardementen van 1944. Het historisch centrum is dus opmerkelijk goed intact, en bezoekers kunnen profiteren van een rijk authentiek erfgoed. De hoofdstad van Bessin opent zijn stadscentrum; u hoeft alleen maar de geplaveide straten te volgen om de vele vakwerkhuizen, en elegante stadspaleizen uit de 17e en 18e eeuw te kunnen bewonderen. Het VVV-kantoor heeft een route uitgezet, om vooral niets te missen van dit bijzondere architectonische erfgoed. Ook is er op zaterdagochtend een echte boerenmarkt met streekproducten en zelfs echte dieren.

Cabourg

Na onze stadswandeling en een drankje zijn we doorgereden naar Cabourg, hier zit een kantoor van Interhome waar we de sleutel van ons volgend verblijf moesten ophalen in Villers-sur-Mer. Rond 15.00 uur waren we hier, maar dit kantoor gaat echt pas vanaf 16.00 uur open, dus de auto geparkeerd en een klein rondje door Cabourg gelopen. Gigantisch druk, vooral met auto’s, overal staan deze geparkeerd en de politie heeft het dan ook erg druk met uitschrijven van bekeuringen. En om 16.05 uur stond ik dan als vijfde in de rij. Waarom de mensen voor mij zo lang werk hadden geen idee, want ik ben precies 3 minuten binnen geweest. Terug naar de auto en door naar Villers-sur-Mer.

Le Pré Verger

En accomodaties nummer 2. We waren wel erg verwend met de eerste accommodatie. Maar goed, alles is er en ook deze accommodatie heeft een grote omheinde tuin. Voor de rest zullen we weer veel op pad zijn dus als het bed goed slaapt zijn wij blij. Het zal in ieder geval iets minder stil zijn want deze accommodatie ligt op een vakantiepark.

Een borrel na het werk

Vrijdag 14 juli na een week heel hard werken was er om 17.00 uur een borrel van Tata in Breda bij de Bruine Pij. Het was gezellig zei Desiree achteraf dus het was later geworden dan ze zelf had gedacht maar moeders heeft altijd nog wel iets te eten al is het 21.00 uur. Nog even zitten kletsten want we hadden elkaar maar weinig gezien deze week met al dat werken.

Le Chefresne

Danielle schreef op vrijdag 14 juli

Bonjour! Vanmorgen stonden we op met grijze wolken, regen en 16 graden. We wilde toch al een dagje rustig aan doen, maar in de tuin liggen zou wel fijner zijn. Eerst naar de bakker, slager en supermarkt en daarna lekker brunchen in ons huisje. De middag wandeling van Rex hebben we in Le Chefresne gelopen. Ineens weg grijze wolken en de temperatuur loopt op naar 28 graden. Maar goed dat we een rondje van drie kilometer hebben uitgekozen op onze rustig aan dag. Dus nu weer terug naar het huisje om daar lekker te relaxen. Vanavond moeten we onze spullen bij elkaar zoeken want morgen verlaten we Sourdeval-les-Bois en gaan we naar Villers-sur-Mer. Le Chefresne In het hart van het coulisselandschap herbergt het kleine dorpje Chefresne vele geheimen. Deze aan Percy-en-Normandie gedelegeerde gemeente heeft een rijke geschiedenis, vooral verbonden met het protestantisme.

Route Roche d’Oëtre

Danielle schreef donderdag 13 juli

Vandaag zijn we opgestaan met regen. Maar dat had hij gisteren niet voorspeld toen wij naar het weer keken. Broodjes gebakken en ontbeten en toen toch in de auto gestapt richting Moulin de Ségrie, terug naar het Normandische Zwitserland. De route van vandaag bestaat uit diverse bestaanden wandelroutes, het botanisch pad, een GR (wat bij ons LAW is), en een uitgezette wandeling in deze buurt. Onze route pakt dus van alles een deel mee. Het botanische pad door het heuvellandschap van Bréel is voorzien van borden met allerlei informatie over de inheemse flora en fauna. Het hoogtepunt van deze afwisselende wandeling wordt echter wel gevormd door het grandioze uitzicht vanaf de Roche d’Oëtre met een in de diepte adembenemende uitzichten op de ongerepte kloof van de Rouvre. Ook nu weer lopen we door diversen dorpen en gehuchten, Bréel, Le Douite-de-Bréel, Le Hamel, La Bagottière, Oëtre, Le Souwuet, Blanc-Rocher, L ‘Ētre-aux-Mores. We lopen tussen weilanden, over bergkammen, tussen huizen door en over bospaadjes. De uitzichten zijn geweldig, vooral bij Roche d’Oëtre.

Le Caillou

Pauze! We zijn op de helft, en bijna bij het hoogtepunt, Roche d’Oëtre. Even lekker zitten met een drankje om daarna van het uitzicht te genieten en aan de terugweg te beginnen. Een erg leuk restaurant / café met allemaal tafeltjes tussen de bomen.

Roche d’Oëtre

De Roche d’Oëtre, gebeeldhouwd in steen, is een van de meest prestigieuze uitkijktorens in West-Frankrijk. Dit beschermd natuurgebied ligt in het hart van de oudste berg van Europa. Vanaf zijn hoogte van 118 meter biedt de Roche d’Oëtre een prachtig panorama over de beboste kloven van de Rouvre.