Abbaye de Hambye
Danielle schreef op woensdagavond 12 juli
Zo is de hond uitlaten geen straf. Deze abdij ligt op 1,5 kilometer van als Chevalerie, en er zijn maar liefst vier uitgezette routes rondom de abdij. Notre-Dame de Hambye die in 1145 is gesticht door Guillaume Painel, heer van de plek, ontvangt Benedictijnse monniken van de abdij van Tiron (Perche), waarvan de kloosterregels zijn geïnspireerd op de strengheid van de Cisterciënzers. Sinds de oprichting van de abdij kent zij een enorme bloei en wordt zij een belangrijke orde in 1181 (abdijen van Longues in de buurt van Bayeux en Valmont bij Fécamp, een in Bretagne en drie in Engeland). De abdij kent haar hoogtepunt tijdens de XIIIe eeuw, waarna zij langzaam in verval raakt. De laatste monniken verlaten het klooster enkele jaren voor de Franse Revolutie. De abdij die nationaal eigendom is geworden, wordt te koop gezet; de kloostergebouwen worden gebruikt voor landbouwdoeleinden; in 1810 wordt de kerk veranderd in een steengroeve en de kruisgang wordt enkele jaren later afgebroken. De abdijkerk die in 1902 wordt geclassifi ceerd als Historisch Monument, heeft momenteel geen dak, wat het bouwwerk de charme en de sfeer van romantische ruïnes geeft. De rest van de abdij wordt in 1925 geclassifi ceerd. In 1956 kopen dokter Beck en zijn echtgenote de kloostergebouwen, die vandaag de dag nog steeds familiebezit zijn. In 1964 koopt de Departementsraad van de Manche de ruïnes van de kerk, de portiersloge en het huis van de lekenbroeders. De afgelopen vijftig jaar is er veel gerestaureerd en geconsolideerd, resultaat van een samenwerking tussen particulieren en de overheid. Dankzij deze werkzaamheden is deze abdij weer waardig en mooi geworden, en past zij beter in de eveneens beschermde omgeving (gevoelige departementale natuurlijke ruimte), waar men van de kalmte en rust kan genieten.
en kwelders een rustig wandelgebied vormt, met in het binnenland idyllische dorpen. We starten over de D375E, route submersible, die bij vloed onbegaanbaar is. Daarna lopen we door weiden en moerassen, veldwegen en onverharde wegen. Langs de Havre de la Valée, riet, bomen en een dam. We wandelen door St-Martin-de-Bréhal, St-Martin-le-Vieux naar een ruïne van 9e eeuwse kerk. Verder naar La Sablonnière om vervolgens weer terug aan te komen bij Le Bourguais.
Vrijdag 7 juli was de laatste dag werken van Danielle en Rob. Danielle had mooi alles bij en alle lonen waren betaald dus die kon alles mooi afsluiten. Rob had ook zijn laatste bonnen gehad dus de auto kon ingepakt worden. Desiree had weer de krant gehaald bij ons in het Weekblad van Dongen. Rond de klok van 19.00 uur zijn we naar Danielle en Rob gelopen om nog een vakantie tas te brengen en daarna door met zijn allen naar de kermis. Het was klein maar er stonden wel leuke dingen. Daar natuurlijk een heerlijke zak friet op en toen naar huis.
nog steeds niet lekker en Desiree had intensief zitten werken dus was de tijd vergeten maar gelukkig werden ze omgeroepen dus nog mooi op tijd in het vliegtuig. Bij ons was het allemaal eigenlijk zoals altijd er moest alleen veel geveegd worden want al hadden wij het er heel goed vanaf gebracht met de storm de boom had toch wel heel veel bloempjes laten vallen. Voor Berna die koffie kwam drinken een kleinigheidje gekocht want die was vandaag 39 jaar getrouwd en s,middags was Desiree weer thuis maar daar was ze weer hard aan het werk gegaan wel met zijn allen gegeten daarna en een kort rondje gelopen want Desiree had toch nog een klein souvenirtje meegenomen.
Alleen Ruud ging vandaag bij Danielle en Rob eten en die gingen daarna MTBen want ik ging uit eten met Anja bij Tutabello. Anja had mij uitgenodigd voor een etentje omdat ik haar had geholpen met haar heup als bedankje. Dit had zeker niet gehoeven maar het was wel heel gezellig, heerlijk en lief. Om 18.30 uur waren we aanwezig en het was 22.30 uur voordat we er erg in hadden dus het was zeker voor herhaling vatbaar.
Ik zie al verschillende bekende dingen voor ons, daar in Calvi. Dat gaat een hele mooie vakantie worden, dat weet…