De reis verliep vlot

Zaterdagmorgen 16 september om 3.30 uur liep de wekker al af in Dongen, dus snel ons bed uit koffie gezet, broodjes gesmeerd de laatste dingen in de auto en om 4.15 uur waren we zover. De navigatie stond op Narbonne onze tussenstop op weg naar Barcelona. Er kwam te staan 1289 km en heel wat uurtjes dus er maar even voor gaan zitten. De reis verliep voorspoedig en rond de klok van 15.00 uur waren we bij ons hotel. Dit was jammer genoeg nog niet open dus dan gezellig de stad in. Daar hebben we een mooie wandeling gemaakt eerst natuurlijk een plattegrond gescoord en daarna van alles bezichtigd van een mooie kathedraal tot een grote market hal en heel veel oude gebouwen en een mooi water middendoor Narbonne. Rond de klok van 17.30 uur richting de auto dat was even zoeken maar gelukkig gevonden en toen in het hotel ingecheckt. De auto staat veilig in de garage en wij zijn daarna eerst gaan eten. Daarna op tijd naar bed want het was vanmorgen vroeg en morgen op naar Barcelona.

Even poetsen en dan zijn we zover

Vrijdag 15 september was het poetsdag. Van bed verschonen tot stofzuigen, dweilen, stoffen, wassen, drogen en strijken maar alles is dan aan kant. De koffers pakken en de auto laden. Nog even langs de Oude Baan en de Kanaalstraat en dan zijn we zover.

Het gras ligt erin

Donderdag 14 september was Ruud al vrij hij had een extra dagje aan zijn vakantie geplakt dus is hij smorgens al begonnen aan het gras. Eerst graszoden gehaald bij de AVRI en een rol en toen begonnen. Ruud had nog nooit graszoden gelegd maar me de goed ondergrond die Ad had gemaakt was het goed te doen. Daarna alles opgeruimd en de sproeier aangezet. dus nu te hopen dat het goed aanslaat en dat het gaat groeien. De aanhanger weer weggebracht en nog wat geveegd. Daarna toch nog een paar klusjes voor J&F en toen op de bank gaan liggen want hij voelt zich de hele dag al niet lekker. Nu alleen nog het planten gedeelte maar de grootste klus zit erop.

Het straat en tegel werk ligt erin

Woensdag later op de middag is Ruud begonnen met de spots langs de pad richting het kantoor want die gaten moesten dicht zijn voordat de stratenmakers weer kwamen. Toen die kwamen hebben ze eerst het laatste stukje erin gelegd en daarna al het knipwerk wat er nog lag. Er moesten ook nog stukjes geslepen worden en toen kon alles aan getrild worden.

Tussendoor gezellig met zijn allen gegeten en daarna het zand erop en kan alles ingeveegd worden maar dat zal wel een tijdje moeten. Toen hebben ze alles opgeruimd en zat hun werk erop. Ondertussen was Ad gearriveerd want die kan het zand goed gelijk leggen een soort bed maken want morgen kan het gras erop. Overige zand weggebracht met Ad toen nog gemest en de sproeier aangezet.

Toch een fijne dag

Woensdag 13 september waren we vroeg op want Ruud ging nog even voor het werk met Desiree stenen bijhalen bij Vermeer ondertussen heb ik het hier opgeruimd en daarna een paar boodschappen gedaan. Rond de klok van 9.30 uur was ik bij Danielle en even later kwam Anja en Desiree. Eerst hebben we gezellig even zitten kletsen met een bakkie koffie en iets lekkers en daarna zijn we begonnen met onze workshop want Danielle had de tafel al prachtig aangekleed staan.

Danielle en Desiree gingen voor de haan en de kip en Anja en ik voor de dikke dame. Het werd toch een fijne dag zo met elkaar en het was al laat voor we er erg in hadden.

Tussen door gezellig en lekker geluncht en alle kippen, hanen en dikke dames zijn prachtig geworden en zeker voor herhaling vatbaar.

90 jaar

Vandaag 13 september zou je anders 90 jaar zijn geworden. 90 rode rozen want je kreeg ieder jaar een bos rozen evenveel als dat je leeftijd was geworden. Wat zou het een feest zijn geweest want je hield zo  van jarig zijn en visite ontvangen. Een knalfeest zou het zijn geworden maar jammer genoeg is dat het allemaal niet vandaag maar wij denken wel heel de dag aan jou en proberen er samen iets van te maken.

En toen kwamen we stenen te kort.

Dinsdag 12 september ben ik rond de klok van 16.00 uur naar Desiree gelopen en even later was er de stratenmaker. Ook Ruud kwam vanuit zijn werk dus die heeft nog meegeholpen. Tussendoor gegeten en Desiree was heel laat vanuit het werk dus die kon meteen aanschuiven. En toen….. waren de stenen op dus konden we niet meer verder jammer genoeg. Hopelijk hebben ze die op voorraad liggen en kunnen we ze morgen halen en dan zal het er wel helemaal inliggen.

Boodschappen

Dinsdag 12 september zijn we na het lopen terug gereden en zijn  we bij Hornbach gestopt om zilverzand te halen voor bij Desiree want dat moet over het straatwerk. Daarna penselen gehaald voor de workshop van morgen toen langs mij om een pakketje op te halen en het eten wat ik had gehaald want het was bij Desiree eten. Daarna naar Danielle gereden daar nog gezellig zitten kletsen en alle pakketten uitgepakt want morgen gaan we een workshop doen en Danielle heeft alles al klaar gezet. Als het net zo mooi wordt als dat het er nu uitziet moet het goed komen. Wat een gezellige tafel.

Een gezellige dag samen op pad

Dinsdag 12 september was Danielle nog een dagje vrij dus hadden we besloten een mooie wandeling te gaan maken. Rond de klok van 9.00 uur was Danielle en Rex hier om mij op te halen en zijn we naar Oisterwijk gereden. Daar hebben we eerst een mooie route gelopen en dan kom je uit bij een restaurantje daar een lekker drankje op met een stukje taart. Daarna nog een route gelopen en toen bij terugkomst lekker geluncht. Het was ook mooi dat het lopen erop zat want het werd toch warmer dan we hadden verwacht.

Het einde komt in zicht

Maandag 11 september ben ik s’morgens eerst grind / split gaan halen bij Vermeer want dat kwamn we wat te kort, daarna door naar Cranenbroek voor mest voor onder de graszoden straks en eten gehaald voor vanavond want ook de stratenmakers zijn er.

Rond de klok van 16.15 uur waren we weer in de Kanaalstraat en alle stenen zijn geknipt die rechtop stonden en de pad naar de poort ligt er bijna in. Er kan in ieder geval vanaf de buitendeur naar het kantoor lopen over de stenen en niet meer door het zand. Dus het einde komt in zicht wat betreft het straatwerk dan het gras nog als het kan voordat we weggaan.

Maandag

Op maandag 11 september schreef Danielle:

Erfgoedwandeling Dodendraad

Danielle schreef op zondag 10 september:

De wandeling langs de dodendraad gaat door het Leenderbos en door de Vlaamse bossen van de Beverbeekse Heide. En precies op de grens tussen deze twee natuurgebieden en deze twee landen ligt de Abdij Achelse Kluis. Startpunt van de wandeling langs de Dodendraad is de Achelse Kluis. De abdij, die eigenlijk “Onze-Lieve-Vrouw-van-La-Trappe-van-de-Heilige-Benedictus” heet, staat in de wijde omtrek bekend vanwege de mooie wandelingen die je hier kunt maken. En anders wel vanwege het trappistenbier Achel. Het bier werd lange tijd gebrouwen in de abdij, stopte ermee in 1914 vanwege de oorlog, maar heeft het bierbrouwen in 1998 weer geïntroduceerd. De abdij ligt precies op de grens van Nederland en België en is dan ook een toepasselijk startplek voor deze wandeling. De Dodendraad liep namelijk letterlijk door de Achelse Kluis heen. Op oude foto’s is te zien hoe de Duitsers een stuk van de abdijmuur afbraken om plaats te maken voor de Dodendraad. Tot op de dag van vandaag kun je beschadigingen op de muur terugzien. Maar wat is de Dodendraad nou eigenlijk? In De Groote Oorlog van ’14-’18 was België grotendeels bezet door Duitsland terwijl Nederland neutraal bleef. Dit leidde tot een groot aantal vluchtelingen die naar Nederland wilden. Om deze vluchtelingenstroom tegen te gaan bouwden de Duitsers een versperring langs de gehele Nederlands-Belgische grens: een elektrisch hekwerk van meer dan 200 kilometer lang. Deze grensversperring was een bijzondere noviteit: een hekwerk van ijzerdraad, met daarop 2000 Volt spanning. De Duitsers noemden het “Grenzhochspannungshindernis”, maar staat beter bekend als de “Dodendraad”, of kortweg de Draad. De Dodendraad was enerzijds een technisch hoogstandje voor die tijd. Alleen al het opwekken van de benodigde spanning over zo’n grote lengte was voor die tijd heel bijzonder. Maar bovenal was de dodendraad een nieuw en ontzagwekkend wapen. Vergeet niet dat de meeste mensen in België nog geen ervaring hadden met elektriciteit, laat staan met een dodelijke spanning. De meeste dodelijke slachtoffers vielen dan ook door onwetendheid. Hoeveel slachtoffers er precies zijn geweest is niet bekend, maar wordt geschat tussen de 500 tot 3000. Los van de vele dieren die door de draad werden geëlektrocuteerd.

Bij avond

We kunnen weer zitten

Zaterdag 9 september na de wedstrijd naar huis gereden althans naar de Kanaalstraat. Daar eerst iets gegeten en toen aan de klus. De lamp onder de overkapping opgehangen en het terras afgedaan maar ook de tafel weer opgebouwd en de stoelen afgedaan.

Daarna de lampen gezet op het kleine terras en draden getrokken. Bij de waterval een stopcontacten toren gezet en een tijdelijke spot in de tuin om te kijken welke lamp erin moet van hoeveel watt kunne we van de week mooi bekijken. Tussendoor op het terras gegeten en rond de klok van 19.00 uur naar huis. We eerst even langs de Oude baan voor de vissen en planten.

Voor het Museum

Zaterdag ook de foto’s en de getuigschriften van mijn vader meegenomen. Foto’s van de Biesbosch dat hij daar gewerkt heeft in de begin jaren 50 en ook nog foto’s van de watersnoodramp. Getuigschriften van het goede werk wat hij daar heeft verricht. Alles natuurlijk thuis goed opgeslagen en waar kan het dan beter liggen verder als in het museum. Ze wilde het graag hebben dus nu gebracht en over een tijdje zou ik er iets van horen. Wat zou mijn vader trots zijn geweest om als opa zijn kleinkind Desiree te hebben zien zwemmen in zijn geliefde Biesbosch.